Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną przez M. P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] którą w pkt I. umorzono M. P. część kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wraz z odsetkami ustalonej decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w wysokości 9404,00 złotych oraz w pkt II. rozłożono na raty pozostałą do spłacenia kwotę nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych ustalonych decyzja Marszalka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] wraz z ustawowymi odsetkami w łącznej kwocie 6247 złotych.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że realizacja wystosowanego względem niej wezwania do zapłaty nie jest możliwe bez poważnego uszczerbku dla utrzymania jej i jej rodziny. Wskazała, że nie ma żadnego majątku ani oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.) Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze, którą w pkt I umorzono postępowania w sprawie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, zaś w pkt II rozłożenia na raty pozostałą kwotę nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
Należy uznać, że żądanie skarżącej odnośnie pkt I decyzji jest bezprzedmiotowe, gdyż decyzja w tym zakresie nie podlega w ogóle wykonaniu. Nie jest bowiem dopuszczalne udzielenie ochrony tymczasowej stronie skarżącej w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Ponadto decyzja ma charakter decyzji odmownej na co wskazuje użycie w niej określenia - nienależnie pobrane świadczenie rodzinne przez M. P. Natomiast pkt II zaskarżonej decyzji podlega wykonaniu. W tym zakresie spłata przez skarżącą kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w określonych ratach, może istotnie spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.