Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Prokuratora Okręgowego w [...] jest decyzja Wojewody [...] z [...] kwietnia 2009 r. nr [...] /09 w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższą decyzją po rozpatrzeniu odwołania G.Z., obywatelki Ukrainy, od decyzji Komendanta B. Oddziału Straży Granicznej w [...] z [...] kwietnia 2009 r. nr [...] /2009 zobowiązującej odwołującą się do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, organ II instancji uchylił zaskarżoną odwołaniem decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W postępowaniu tym prokurator nie brał udziału, decyzję swą wojewoda doręczył stronie na adres pełnomocnika do doręczeń w Polsce – I.D. w dniu 8 maja 2009 r.
Skargę na decyzję wojewody wniósł Prokurator Okręgowy w [...] sporządzając ją w dniu 9 grudnia 2009 r. domagając się jej uchylenia oraz "przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ II instancji". Zaskarżonej decyzji skarżący prokurator zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego przez dokonanie błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, a to ustawy o cudzoziemcach oraz naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, a to poprzez brak uwzględnienia interesu społecznego podczas rozpoznawania odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie o oddalenie. Wniosek o odrzucenie motywowano uchybieniem terminu przez prokuratora dla wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.
W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W pierwszej kolejności Sąd musi rozważyć, czy spełnione zostały wszystkie wymogi formalne związane z wniesieniem skargi sądowoadministracyjnej. Jedną z przesłanek pozytywnych warunkujących dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego aktu administracyjnego jest wniesienie skargi w terminie. W myśl art. 53 § 1 Ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 53 § 3 zd. 1 Ppsa Prokurator oraz Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Niesporne jest, że prokurator nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, zatem termin do wniesienia skargi na decyzję wydaną w takim postępowaniu należy obliczać dla prokuratora stosując art. 53 § 3 zd. 1 Ppsa.
G.Z. ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce w osobie I.D., któremu doręczono decyzję wojewody w dniu 8 maja 2009 r. Zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera podpis M.D., który opatrzył je datą "08.09", trafnie jednak Wojewoda [...] stwierdza w odpowiedzi na skargę, że w świetle adnotacji doręczyciela oraz po porównaniu z datami doręczeń decyzji odwoławczego dla organu I instancji oraz Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców, przyjąć należy, że stronie doręczono decyzję odwoławczą ze skutkiem prawnym w dniu 8 maja 2009 r. Z tego względu termin do wniesienia ewentualnej skargi przez prokuratora upływał w dniu 8 listopada 2009 r. Sporządzenie tej skargi miesiąc później i brak skorzystania z instytucji przywrócenia skargi przez Prokuratora Okręgowego uzasadnia jej odrzucenie na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia.
Z tych przyczyn orzeczono jak w postanowieniu.