Uzasadnienie
W dniu 17 sierpnia 2022 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga [...] Sp. j. z siedzibą w T. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 22 czerwca 2022 r. nr 38/09/2022/Ub znak: WO-WU.5130.7.2022 o objęciu obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (art. 13 § 2 p.p.s.a.). Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.).
Skarga wniesiona przez Spółkę dotyczy decyzji wydanej z upoważnienia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wydanej w przedmiocie objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych:
- 1) w sprawach zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej "zwrotem kosztów", o których mowa w art. 42d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398, 1492, 1493, 1578 i 1875), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach" (u.ś.o.z.),
- 2) o odmowie zwrotu kosztów, o których mowa w art. 42d ust. 2 ustawy o świadczeniach,
- 3) ustalających obowiązek zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty z tytułu zwrotu kosztów, wysokość tej kwoty oraz termin płatności, o których mowa w art. 42d ust. 21 ustawy o świadczeniach,
- 4) w sprawach wydawania zgód na pokrycie kosztów transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju, o których mowa w art. 42i ust. 9 ustawy o świadczeniach,
- 5) ustalających obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 ustawy o świadczeniach, które Narodowy Fundusz Zdrowia poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy o świadczeniach - w których strona skarżąca będąca osobą fizyczną zamieszkuje poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje.
Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia, jeżeli w sprawach, o których mowa w § 1, nie można ustalić sądu właściwego do rozpoznania sprawy zgodnie z § 1, sądem właściwym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Natomiast zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych uwzględniających lub oddalających odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach, w których miejsce składania ofert określone w ogłoszeniu o postępowaniu w trybie konkursu ofert albo zaproszeniu do rokowań zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 139 ust. 9 ustawy o świadczeniach, znajduje się poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości znajduje się miejsce składania ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, określone w ogłoszeniu o postępowaniu w trybie konkursu ofert albo zaproszeniu do rokowań zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 139 ust. 9 ustawy o świadczeniach.
Sąd stwierdza, że niniejsza sprawa nie należy do spraw wymienionych w § 1 i § 3 ww. rozporządzenia, a zatem sądem właściwym do jej rozpoznania jest sąd ustalony zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a., a więc według siedziby skarżonego organu, którym jest miasto stołeczne Warszawa (art. 96 ust. 3 u.ś.o.z.).
Sąd zauważa również, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w imieniu którego działa Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ, w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika prawidłowo również skierowała swoją skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Organ natomiast przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Przepis art. 59 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego Sąd zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. zobligowany był stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.