Uzasadnienie
II SA/Rz 1029/10
UZASDNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], znak [...] Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w pkt 1. uchylił decyzję personalną Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] października 2009 r., nr [...], L.dz.[...] pkt 2. przeniósł R. S. na stanowisko psychologa działu penitencjarnego z dniem 1 listopada 2009 r. z uposażeniem zasadniczym w wysokości 2478 złotych, dodatkiem za wysługę lat w wysokości 248 złotych, dodatkiem za stopień w wysokości 950 złotych oraz dodatkiem służbowym w wysokości 400 złotych.
Decyzja ta wraz z kompletnym pouczeniem o prawie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu który ją wydał, w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, została doręczona stronie skarżącej R. S. w dniu 25 sierpnia 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji przez skarżącego, znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy k. nr 19).
R. S. wniósł w dniu 25 września 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym R., k. 5 akt sądowych) skargę na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] sierpnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak zostało to wyżej ustalone zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej dnia 25 sierpnia 2010 r., zaś skarga została wniesiona w dniu 25 września 2010 r. Z czego wynika, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu 30 dniowego, gdyż ostatnim dniem do jej wniesienia był 24 wrzesień 2010 r.
Jednocześnie należy stwierdzić, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu).
Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.