Uzasadnienie
Po wniesieniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...], wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym osoby fizyczne formularzu PPF J. W. zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Wskazał, że nie stać go na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Jest osobą bezrobotną i wraz z 75-letnią matką z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym utrzymuje się wyłącznie z pobieranej przez nią emerytury w wysokości 1583 zł. (kwota netto). Przeznaczana jest ona na zakup żywności, leków dla matki oraz utrzymanie domu, jednak często okazuje się niewystarczająca (wykazane przez skarżącego kwotowo wydatki obejmują podatek od nieruchomości – w skali roku 4 raty po 64 zł., opłata za wywóz odpadów komunalnych – 4 raty po 30 zł. rocznie, opłaty za energię elektryczną – odpowiednio 150, 44 i 42 zł. za ostatnie 2-miesięczne okresy rozliczeniowe, zakup leków w okresie 24 styczeń – 20 sierpień 2014 r. – łącznie 406 zł.).
Wykazany przez skarżącego majątek obejmuje dom o pow. 40 m² wraz z nieruchomością rolną o pow. 0,25 ha. Nie posiada pojazdów mechanicznych, nie korzysta ze wsparcia pomocy społecznej. Wyciąg z rachunku bankowego jego matki za okres 7 maj – 22 sierpień 2014 r. wykazuje dodatnie saldo końcowe w wysokości 622 zł.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Wobec przysługującego skarżącemu ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - art. 239 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jego wniosek o ustanowienie zastępcy prawnego dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, co warunkowane jest wykazaniem braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy).
Dokonana na podstawie udzielonych informacji ocena sytuacji materialnej i możliwości płatniczych J. W. wskazuje, że mimo pewnych braków w odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie o złożenie dodatkowego oświadczenia (brak oznaczenia wydatków na zakup żywności i sposobu wykorzystania posiadanej nieruchomości rolnej), przesłanka ta została przez niego spełniona. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną i jak wynika z udzielonych informacji, pozostaje całkowicie na utrzymaniu matki. Pobierane przez nią świadczenie emerytalne stanowi więc obecnie jedyne potencjalne źródło pokrycia przez skarżącego kosztów postępowania.
W odniesieniu do jednej osoby nie należy ono co prawda do najniższych, jednak względem wydatków związanych z niezbędnymi kosztami utrzymania dwóch osób (zarówno tymi oznaczonymi przez wnioskodawcę, jak i szacowanymi – w szczególności co do kosztów zakupu żywności), należy uznać je za niewystarczające do wygospodarowania - bez uszczerbku dla ich koniecznego utrzymania – środków na ustanowienie w sprawie pełnomocnika z wyboru. Odzwierciedla to zawarte w uzasadnieniu wniosku twierdzenie skarżącego "często nie wystarcza nam na cały miesiąc" oraz analiza wyciągu z rachunku bankowego jego matki; co prawda w dacie jego pobierania i składania dodatkowego oświadczenia wykazywał on dodatnie kilkusetzłotowe saldo, zwrócenia uwagi wymaga jednak, że do terminu płatności kolejnego świadczenia pozostało jeszcze ok. 20 dni, a w objętych wyciągiem wcześniejszych okresach środki pochodzące z emerytury były z konta bankowego praktycznie w całości pobierane.
Wnioskodawca wraz z matką nie dysponuje także żadnymi wartościowymi składnikami majątkowymi, które mogłyby być pomocne w pozyskaniu środków na ustanowienie fachowego pełnomocnika z wyboru.
Uzasadnia to pozytywne ustosunkowanie się do jego wniosku i pozostaje w ścisłym związku z celem prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.