Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji decyzję, utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] października 2015 r. nr [.] o nałożeniu kary pieniężnej w kwocie 12 000 zł, skarżąca Spółka zawarła, skierowany tak do organu jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Podała, że prowadzone jest przeciwko niej równolegle 7 postępowań, a łączna suma wymierzonych kar wynosi 96 000 zł. Ogólnie toczy się z jej udziałem 427 takich postępowań. Dlatego uiszczenie choćby kwoty 12 000 zł będzie stanowiło realne zagrożenie dla dalszego jej bytu gospodarczego. Jej sytuacja finansowa nie jest przez to stabilna. Wykonanie zaskarżonej decyzji w tych okolicznościach może zatem wywołać skutki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwanej: "Ppsa").
Postanowieniem z dnia [.] lipca 2016 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Decyzja nakładająca na Spółkę karę 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Posiada zatem atrybut wykonalności i nadaje się do wstrzymania. Spółka nie uprawdopodobniła jednak, że jej wykonanie może spowodować dla niej skutki określone w art. 61 § 3 Ppsa, a wbrew stanowisku skargi nie dołączono do niej żadnych dokumentów powoływanych w uzasadnieniu wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Przedstawiona argumentacja była nader lakoniczna, ogólnikowa i nie odnosiła się do jej realnej sytuacji majątkowej. Nie jest Sądowi wiadome, jaki osiągała i osiąga zysk z prowadzonej działalności, a wskazana liczba postępowań świadczy tylko o rozległej aktywności na rynku gier na automatach. Dochodowość tych urządzeń, jak i ogólnie prowadzonej działalności gospodarczej, nie została w żaden sposób ujawniona. Spółka nie wykazała, ale też nie uprawdopodobniła, że poprzez zapłatę kwoty 12 000 zł utraci płynność finansową, a jej sytuacja ekonomiczna pogorszy się i że może np. stać się niewypłacalna.
Do skargi nie dołączono żadnych dokumentów w tej kwestii. Nie uprawdopodobniła więc, jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wyegzekwowanie od niej takiej kwoty przed zakończeniem postępowania sądowego. Okoliczności tych nie sposób natomiast wywieść na podstawie akt sprawy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.