Uzasadnienie
W skardze na decyzję Wojewody [...] w [...] z dnia 26 sierpnia 2011 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia 13 kwietnia 2011 r., nr [...] zezwalającej na realizację inwestycji drogowej szczegółowo w niej opisanej skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Przed rozpoznaniem wniosku tut. Sąd zwrócił się do inwestora – Zarządu Powiatu [...] z zapytaniem o wartość robót budowlanych opisanych szczegółowo w zarządzeniu z dnia 21 grudnia 2011 r. (k.118), prowadzonych w otoczeniu nieruchomości skarżących, w tym na częściach działek, które z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna przeszły na własność Powiatu [...], czy roboty te zostały rozpoczęte i kiedy zostaną ukończone. W odpowiedzi z dnia 27 grudnia 2011 r. inwestor określił łączną wartość robót budowlanych w zakresie objętym pytaniem na kwotę 1.980.000,00zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przedmiotowa inwestycja jest realizowana w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity Dz.U. nr 193 z 2008 r., poz. 1194 ze zm.). Zgodnie z art. 11i) ust. 1 ustawy w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust.
2. Z tego względu w sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 35a) ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. nr 243 z 2010 r., poz. 1623 ze zm.) stanowiący, że w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. Dalsze przepisy tego artykułu stanowią, że w przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi, a w przypadku jej oddalenia kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora.
W sprawach kaucji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (ustawa z dnia 17 listopada 1964 r., Dz.U. nr 43 z 1964 r., poz. 296 ze zm.) o zabezpieczeniu roszczeń. Ustalenie wysokości kaucji przepisy Prawa budowlanego pozostawiają uznaniu Sądu rozpoznającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który obowiązany jest również wyznaczyć termin uiszczenia kaucji. Sąd orzeka na posiedzeniu niejawnym.
Mając na względzie, że część robót budowlanych nie została jeszcze rozpoczęta, choć ma to nastąpić zgodnie ze stanowiskiem inwestora przez dniem rozprawy wyznaczonej na dzień 23 lutego 2012 r., Sąd ustalił wysokość kaucji na kwotę 50.000,00zł (pięćdziesiąt tysięcy złotych). Do jej uiszczenia obowiązani są solidarnie wszyscy skarżący, a uiszczenie kwoty przez jednego z nich będzie miało skutek również względem pozostałych. Kaucję należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu postanowienia, aby rozpoznanie zgłoszonego wniosku było możliwe jeszcze przed dniem rozprawy. Podstawę ustalenia kaucji stanowiły przepisy art. 35a) ust. 1 Prawa budowlanego i art. 11i) ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.