Uzasadnienie
D. B. i J. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonych w D. Skarżący wezwani zostali do opłacenia tej skargi poprzez uiszczenie (solidarnie) kwoty 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu zaznaczono jednocześnie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia drugą osobę z obowiązku jego uiszczenia.
Wskazane wezwania doręczone zostały skarżącym w dniu 14 sierpnia 2015 r.
W dniu 21 sierpnia 2015 r. J. B. złożył w tut. Sądzie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 września 2015 r. wniosek ten został uwzględniony w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z kolei D. B. do dnia 21 sierpnia 2015 r. nie opłaciła skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wedle art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wobec brzmienia art. 230 § 2 P.p.s.a. skarga stanowi tego rodzaju pismo. Z kolei stosownie do art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takiej sytuacji, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie wezwanie do solidarnego uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi doręczone zostało skarżącym dnia 14 sierpnia 2015 r. W ostatnim dniu biegu terminu do opłacenia środka zaskarżenia tylko J. B. złożył wniosek m. in. o zwolnienie od kosztów sądowych, który został pozytywnie rozpatrzony. Natomiast D. B. nie usunęła braku fiskalnego skargi, jak też w terminie do dokonania powyższej czynności nie wniosła - tak jak współskarżący – o zwolnienie jej od wpisu od skargi. Oznacza to, że termin do opłacenia przez D. B. jej skargi nie został przerwany i upłynął względem niej bezskutecznie z dniem 21 sierpnia 2015 r.
W związku z powyższym orzeczono o odrzuceniu skargi D. B. jako nieopłaconej, czego podstawę stanowi art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a. Do rozpoznania pozostaje natomiast skarga J. B.