Uzasadnienie
W dniu 13 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Gminy A. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...] w sprawie ustalenia ceny działek przeznaczonych do sprzedaży.
W skardze tej, poza zarzutami odnoszącymi się do zaskarżonego zarządzenia, strona skarżąca wniosła o wstrzymanie jego wykonania. Wyjaśniła, że Gmina A. poniosła znacznej wartości nakłady na zalesienie i utrzymanie lasu w należytym stanie, który obecnie nadaje się do wyrębu. Ewentualna sprzedaż przez Gminę S., objętych zarządzeniem nieruchomości spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej wartości szkody, poprzez utratę źródła dochodu w budżecie Gminy A., co jest niezgodne z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania sądowoadministracyjnego, skarga do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu – art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 – zwanej dalej "P.p.s.a."). Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.
Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. (por. postanowienie NSA z 22.02.2008r., sygn. II OZ 131/08 – niepubl.).
Dokonując oceny złożonego w sprawie wniosku, pod kątem przytoczonych wyżej przepisów, Sąd doszedł do przekonania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia nie zasługuje na uwzględnienie.
Strona skarżąca uzasadniając wniosek wskazała jedynie na poniesione przez nią znaczne nakłady na zalesienie i utrzymanie lasu w należytym stanie, który obecnie nadaje się do wyrębu. Nadto wskazała, że ewentualna sprzedaż przez Gminę S., objętych zarządzeniem nieruchomości spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej wartości szkody, poprzez utratę źródła dochodu w budżecie Gminy A., co jest niezgodne z prawem.
Zauważyć należy, ze przedmiotem skargi uczyniono zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy S. w sprawie ustalenia ceny działek przeznaczonych do sprzedaży. Tymczasem argumenty mające uzasadniać wstrzymanie wykonania dotyczą kwestii ewentualnej sprzedaży działek i utraty źródła dochodu. Nie odnoszą się natomiast do przedmiotu zaskarżenia.
Z powyższego wynika zatem, że strona skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła konkretnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.
Równocześnie nadmienić należy, że postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest postępowaniem incydentalnym i w jego ramach Sąd nie zajmuje się badaniem zasadności samej skargi, która będzie przedmiotem odrębnej oceny pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.