Uzasadnienie
Przedmiotem skargi S. H. i M. H. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej również w skrócie WINGiK) z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] zmian w zakresie działki nr 850.
W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r nr 193, poz. 1287 ze zm. – zwanej dalej "Pgik").
Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że w dniu 12 lutego 2009 r. wszczęte zostało z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów obr. [...]. W postępowaniu tym Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] wprowadził zmiany w ww. operacie w zakresie powierzchni, oznaczeń oraz granicy działki nr 850 celem doprowadzenia do zgodności stanu ujawnionego w tej ewidencji ze stanem prawnym ujawnionym w księgach wieczystych nr [...] i nr [...]. Na skutek złożonego odwołania WINGiK decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji w całości i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] wprowadził w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...] zmiany polegające na wpisaniu działki nr 850/2 o pow. 0,0034 ha w jednostce rejestrowej [...], gdzie jako właściciele ujawnieni są: W. G. w 4/36 cz., A. K. w 4/36 cz., W. K. w 2/36 cz., M. M. w 4/36 cz., E. R. w 4/108 cz., K. R. w 4/36 cz., M. R. w 4/108 cz., S. R. w 4/36 cz., T. R. w 4/108 cz., W. R. w 4/36 cz., Z. S. w 4/36 cz. oraz M. W. w 2/36 cz. Z kolei w jednostce rejestrowej [...], w której jako właściciele wpisani są: M. H. w ½ cz. oraz S. H. w ½ cz. organ wykreślił działkę nr 850 o pow. 0,0809 ha oraz wpisał działkę nr 850/1 o pow. 0,0775 ha, natomiast na mapie ewidencji gruntów obr. [...] wkreślił skorygowany przebieg granic zgodnie z mapą uzupełniającą włączoną do zasobu Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 8 września 2006 r. pod nr [...] (operat [...]).
Również i od tej decyzji S. H. i M. H. złożyli odwołanie, którego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie uwzględnił i decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Wskutek złożonej skargi w sprawie orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 709/10, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu
I instancji z dnia [...] marca 2010 r., a także decyzji WINGiK z dnia [...] października 2009 r. oraz decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2009 r., uznając, że wydane zostały bez podstawy prawnej tj. z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny, na skutek skargi kasacyjnej WINGiK w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 464/11 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 709/10, przekazując jednocześnie temu Sądowi sprawę do ponownego rozpoznania.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 7 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 212/13 uchylił zaskarżoną decyzję WINGiK z dnia [...] maja 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2010 r. W uzasadnieniu wskazano, na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zwrócono uwagę, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał na wydanie rozstrzygnięcia. Przede wszystkim wytknięto brak precyzyjnego wskazania (na mapie synchronizacyjnej) jaki był zasięg pgr 2206/3 (później działki nr 56) i pgr 2206/31 (później działki 550), jak również wskazania kto był właścicielem tych działek.
W dalszej kolejności Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wprowadzenia z urzędu w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] zmian w zakresie działki nr 850. Organ zwrócił uwagę, że stan prawny nieruchomości zajętych pod drogę publiczną – ul. J., został uregulowany, co wynika z treści księgi wieczystej Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność Gminy Miasta [...]. Z tej przyczyny prowadzenie dalszego postępowania o wprowadzenie zmian w operacie, stało się bezprzedmiotowe.
Również i ta decyzja w administracyjnym toku instancji została uchylona, z przyczyn proceduralnych, mocą decyzji WINGiK z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...].
Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dla działki nr 850 położonej w obr. [...]. Organ podtrzymał argumentację zawartą w poprzednio wydanej decyzji a dotyczącą uregulowania stanu prawnego nieruchomości zajętych pod drogę. Zwrócił także uwagę na brak zgody S. H. i M. H. na wprowadzenie w operacie ewidencyjnym zmian w zakresie działki 850 oraz spór związany z zasięgiem prawa własności. Z tych powodów organ uznał prowadzone postępowanie za bezprzedmiotowe.
S. H. i M. H. nie zgadzając się z tą decyzją złożyli odwołanie. Podnieśli, że z "winy urzędników ostali oszukani i pokrzywdzeni", co potwierdził prawomocny wyrok WSA w Rzeszowie z 7.05.2015 r., sygn. II SA/Rz 212/13. Nie precyzując kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji zawnioskowali o respektowanie wyroków Sądów.
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ wyjaśnił, że w okolicznościach sprawy w celu określenia granic nieruchomości zajętych pod drogę publiczną (lokalną, miejską) – ul. J. i doprowadzenia stanu ewidencyjnego do stanu zgodnego z prawem, jednostka wykonawstwa geodezyjnego wykonała projekt podziału nieruchomości oznaczonych jako działki nr 850 i 865/2, zawierający mapę uzupełniającą wraz z wykazem zmian gruntowych włączonych do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 8.09.2006 r., pod nr [...]. Zgodnie z projektem podziału działka nr 850 o pow. 0,0809 ha podzieliła się na działki nr 850/1 o pow. 0,0775 ha i nr 850/2 o pow. 0,0034ha.
Natomiast działka nr 865/2 o pow. 0,2208 ha podzieliła się na działki nr 865/3 o pow. 0,0051 ha, nr 865/4 o pow. 0,0020 ha, nr 865/5 o pow. 0,0064 ha, nr 865/6 o pow. 0,0011 ha, nr 865/7 o pow. 0,2062 ha. Część nieruchomości oznaczonej poprzednio jako działka nr 850, obecnie nr 865/4, w dniu 31.12.1998 r. została zajęta pod drogę publiczną – ul. J. Teren odpowiadający działkom nr 865/4, 865/5, 865/6, 865/7 zajęty został pod pas drogowy drogi publicznej lokalnej miejskiej – ul. J. Wojewoda decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] stwierdził, że Gmina Miasto [...] nabyła z mocy prawa z dniem 1.01.1999 r. prawo własności ww. działek zajętych pod drogę publiczną. W dniu 21.08.2007 r. decyzja ta stała się ostateczna.
W dalszej kolejności WINGiK podał, że w celu uregulowania stanu prawnego działek objętych decyzją Wojewody, w toku postępowania związanego z wprowadzeniem w operacie ewidencyjnym zmian dotyczących ww. nieruchomości Gmina Miasto [...] wystąpiła z wnioskiem do Sądu Rejonowego – Wydział Ksiąg Wieczystych o dokonanie wpisu w księgach wieczystych, przedkładając "opisowy wykaz synchronizacyjny" wykonany przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego wpisany do zasobu Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] w dniu 17 lutego 2012 r., pod. nr [...].
Organ ustalił, że z załączonych do sprawy odpisów ksiąg wieczystych wynika, że w Dziale I KW Nr [...], prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność S. H. i M. H. nastąpiła zmiana oznaczenia nieruchomości przez podział parceli gruntowej nr 2206/3 na parcele 2206/35 i 2206/36. Natomiast w Dziale I KW Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność W. G., K. R., W. R., S. R., Z. S., T. K., E. R., T. R., M. R., nastąpiła zmiana oznaczenia poprzez podział parceli gruntowej 2206/31 na parcele 2206/32, 2206/33 i 2206/34. Z treści opisu synchronizacyjnego oraz kopii mapy ewidencyjnej gruntów sporządzonej w skali 1:1000 wynika, że parcela gruntowa nr 2206/36 objęta KW Nr [...] zmieniła oznaczenie na działkę nr 865/4, natomiast parcela nr 2206/32, objęta KW Nr [...], oznaczenie na działkę nr 867/5. Działki objęte nr 865/4 i 867/7 zostały odłączone do KW Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność Gminy [...].
WINGiK, w tych okolicznościach uznał, że prawidłowo organ I instancji umorzył postępowanie, bowiem sprawa zmian w operacie ewidencyjnym w zakresie nieruchomości zajętych pod drogę publiczną stała się bezprzedmiotowa. Stan prawnych tych działek został uregulowany, dla działek tych założona została Księga Wieczysta Nr [...]. Sprawa uregulowania stanu prawnego działek (w tym części działki nr 850, obecnie działka nr 865/4) została załatwiona zatem brak jest przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy.
Organ odwoławczy zwrócił uwagę na zapis § 46 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454 zez m.) i wyjaśnił, że stan prawny wynikający z treści wyżej wskazanych Ksiąg wieczystych stanowi podstawę do zmiany danych w operacie ewidencyjnym obr. [...] m. in. w odniesieniu do części działki nr 850 (obecnie 865/4). Organy prowadzące ewidencję sprawują wyłącznie funkcje ewidencyjne, dokumentacyjne, nie są uprawnione do rozstrzygania sporów dotyczących stanu prawnego nieruchomości, gdyż w tym zakresie właściwe są sądy powszechne.
S. H. i M. H. złożyli do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego pismo z dnia 17 lipca 2014 r. w którym podnieśli, że "nie wyrażają zgody na utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r.". Na wezwanie Sądu wyżej wymienieni wyjaśnili, że pismo to stanowi skargę na decyzję WINGiK z dnia [...] czerwca 2014 r. Skarżący zwrócili uwagę na niewykonanie przez organ zaleceń zawartych w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 7.05.2013 r., sygn. akt II SA/Rz 212/13.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.).
Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."), stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatnio cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy – lub do stwierdzenia jej nieważności, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując kontroli w niniejszej sprawie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wymienionych wyżej wad i uchybień nie zawiera.
Z kolei na mocy art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Sąd - dokonując kontroli działalności administracji publicznej - nie jest zatem uprawniony do merytorycznego załatwienia sprawy. Posiada jedynie uprawnienia kasacyjne w odniesieniu do rozstrzygnięć administracji publicznej, przy wydawaniu których doszło do naruszenia prawa. Natomiast skutkiem podjętego w danej sprawie wyroku sądu administracyjnego co do zasady jest zakaz formułowania w toku każdego postępowania w tej sprawie nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej przez sąd administracyjny poglądem, a organ zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku. Jednakże zmiana stanu prawnego sprawy lub istotna zmiana okoliczności faktycznych uzasadnia odstąpienie od tej zasady (A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006,
- s. 325-326). Zamiana istotnych okoliczności fatycznych dotyczy tylko takich, które zaistniały po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów.
Odnosząc wyżej przedstawione poglądy do okoliczności rozpoznawanej sprawy skład orzekający stwierdził zaistnienie przesłanek umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 212/13. W rozpoznawanej sprawie nastąpiła bowiem zmiana okoliczności faktycznych, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Jak słusznie wyjaśnił organ odwoławczy postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte z urzędu w celu wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr 850 obr. [...]. Jednakże z uwagi na uregulowanie stanu prawnego nieruchomości zajętej pod drogę publiczną i założenie księgi wieczystej Nr [...] sprawa stała się bezprzedmiotowa, co uzasadniało umorzenie postępowania. Odzwierciedleniem powyższego jest zaskarżona przez M. H. i S. H. decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...], którą umorzono jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] zmian w zakresie działki nr 850.
Podnieść należy, że decyzja organu I instancji wydana została na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Stosownie do jego treści, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Przepis ten stanowi o obligatoryjnym umorzeniu, które wystąpi, gdy postępowanie stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej. Z bezprzedmiotowością mamy w szczególności do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Innymi słowy sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do wydania decyzji. Podkreślenia równocześnie wymaga, że art. 105 § 1 K.p.a. przewiduje tzw. obiektywną bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego i nie może być interpretowany rozszerzająco. Przepis ten ma zastosowanie tylko w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie zauważa, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 105 § 1 K.p.a., a mianowicie zachodzi sytuacja, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Wówczas to organ administracji zobligowany jest do wydania decyzji o umorzeniu postępowania, co też miało miejsce w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. W świetle ustaleń judykatury procesu administracyjnego oraz orzecznictwa sądowego przesłanką umorzenia postępowania na podstawie cytowanego wyżej przepisu jest bezprzedmiotowość postępowania z jakiejkolwiek przyczyny, czyli z każdej przyczyny powodującej brak jednego z elementów materialnego stosunku prawnego w odniesieniu do jego strony podmiotowej lub przedmiotowej.
Jak już wyżej zaznaczono postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, wszczęte zostało w 2009 r. w celu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, dotyczących działki nr 850 obr. [...]. Zmiany te miały na celu uregulowanie stanu ewidencyjnego do stanu zgodnego z prawem. Przyczyną konieczności wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...] była różnica w stanie prawnym ujawnionym w księgach wieczystych, w porównaniu ze stanem ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków dla działek nr 850 i 856/2. Przebieg granic działki nr 850 obr. [...], przedstawiony na obowiązującej mapie ewidencyjnej w skali 1:500 różnił się bowiem od przebiegu granic tej nieruchomości wykazanych na wcześniejszych mapach geodezyjnych. Różnica w przebiegu granic tej działki z działką sąsiednią nr 865/2 (ul. J.) spowodowana była stanem użytkowania na gruncie (wybudowanie ogrodzenia działek), odmiennym od stanu prawnego wykazanego w księgach wieczystych.
Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w celu określenia granic nieruchomości zajętych pod drogę publiczną (lokalną, miejską) – ul. J. i doprowadzenia stanu ewidencyjnego do stanu zgodnego z prawem, jednostka wykonawstwa geodezyjnego wykonała projekt podziału nieruchomości oznaczonych jako działki nr 850 i 865/2, zawierający mapę uzupełniającą wraz z wykazem zmian gruntowych włączonych do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 8.09.2006 r., pod nr [...]. Zgodnie z projektem podziału działka nr 850 o pow. 0,0809 ha podzieliła się na działki nr 850/1 o pow. 0,0775 ha i nr 850/2 o pow. 0,0034ha.
Natomiast działka nr 865/2 o pow. 0,2208 ha podzieliła się na działki nr 865/3 o pow. 0,0051 ha, nr 865/4 o pow. 0,0020 ha, nr 865/5 o pow. 0,0064 ha, nr 865/6 o pow. 0,0011 ha, nr 865/7 o pow. 0,2062 ha. Część nieruchomości oznaczonej poprzednio jako działka nr 850, obecnie nr 865/4, w dniu 31.12.1998 r. została zajęta pod drogę publiczną – ul. J. Teren odpowiadający działkom nr 865/4, 865/5, 865/6, 865/7 zajęty został pod pas drogowy drogi publicznej lokalnej miejskiej – ul. J. a Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] stwierdził, że Gmina Miasto [...] nabyła z mocy prawa z dniem 1.01.1999 r. prawo własności ww. działek zajętych pod drogę publiczną. Decyzja ta w dniu 21 sierpnia 2007 r. stała się ostateczna.
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych, na dzień wydania zaskarżonych w niniejszym postępowaniu decyzji, regulowało rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454 ze zm.). Zgodnie z 46 § 1 tego rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. W myśl zaś § 2 z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych,
3) dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Nadto z § 12 tego rozporządzenia wynika, że prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie: 1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych, 2) prawomocnych orzeczeń sądowych, 3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, 4) ostatecznych decyzji administracyjnych, 5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, 6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2.
Z powyższego wynika zatem, że aktualizacja danych w ewidencji ma charakter rejestrowy. Wprowadzane w jej trakcie zmiany są wtórne wobec zdarzeń prawnych, z których wynikają. Jest to zatem procedura sformalizowana w zakresie określenia dokumentów stanowiących podstawę zmienionego wpisu (por. wyrok NSA z 07.05.2008 r., I OSK 719/07, Lex nr 505313, wyrok WSA w Białymstoku z 08.12.2009 r., II SA/Bk 450/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze sformalizowany charakter procedury aktualizacji danych ewidencyjnych przyjąć należy uaktualnienie danych ewidencyjnych polegać będzie przede wszystkim na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych, o których mowa w § 12 ust. 1 i § 46 ust. 2 rozporządzenia. W wyroku WSA w Białymstoku z dnia 19.02.2008 r., sygn. akt II SA/Bk 636/07 (Lex nr 480114) słusznie wskazano a pogląd ten skład orzekający w niniejszym postępowaniu w pełni podziela, że zmiany wpisów w ewidencji gruntów i budynków wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych (przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego), zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych mogą dotyczyć wyłącznie zmian przedmiotowych (numeracji działek, oznaczenia budynku czy powierzchni gruntu) i nie mogą uzasadniać zmiany danych w zakresie praw podmiotowych do gruntu. Wpisy w ewidencji gruntów praw podmiotowych do gruntu wymagają podstawy wynikającej bądź z księgi wieczystej, bądź z ostatecznej decyzji administracyjnej, bądź z aktu notarialnego, bądź z prawomocnego wyroku sądowego.
Taka to sytuacja, o jakiej mowa w zdaniu ostatnim zaistniała w niniejszej sprawie. Mianowicie, jak zwrócił uwagę WINGiK, w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego o wprowadzenie zmian w ewidencji Gmina Miasto [...] wystąpiła do Sądu Rejonowego [...] – Wydział Ksiąg Wieczystych o dokonanie wpisu w księgach wieczystych, przedkładając "opisowy wykaz synchronizacyjny", wykonany przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego, wpisany do zasobu Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] w dniu 17 lutego 2012 r., pod. nr [...].
Nadto w nadesłanych do tut. Sądu aktach administracyjnych zalegają odpisy ksiąg wieczystych. Z treści KW Nr [...], prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność S. H. i M. H. wynika, że nastąpiła zmiana oznaczenia nieruchomości przez podział parceli gruntowej nr 2206/3 na parcele 2206/35 i 2206/36. Natomiast w Dziale I KW Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność W. G., K. R., W. R., S. R., Z. S., T. K., E. R., T. R., M. R., nastąpiła zmiana oznaczenia poprzez podział parceli gruntowej 2206/31 na parcele 2206/32, 2206/33 i 2206/34.
Ponadto jak wskazał organ odwoławczy z treści opisu synchronizacyjnego oraz kopii mapy ewidencyjnej gruntów sporządzonej w skali 1:1000 wynika, że parcela gruntowa nr 2206/36 objęta KW Nr [...] zmieniła oznaczenie na działkę nr 865/4, natomiast parcela nr 2206/32, objęta KW Nr [...], oznaczenie na działkę nr 867/5. Działki objęte nr 865/4 i 867/7 zostały odłączone do KW Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność Gminy [...].
W tych okolicznościach słusznie orzekające w sprawie organy uznały, że wobec uregulowania stanu prawnego działek zajętych pod drogę publiczną, tj. działek dla których założona została Księga Wieczysta Nr [...], tj. działek nr 867/7 i 864/4 (część działki 850), sprawa wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym w zakresie nieruchomości zajętych pod drogę publiczną stała się bezprzedmiotowa. Brak jest bowiem przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że stan prawny wynikający z wyżej wymienionych Ksiąg wieczystych, mając na uwadze brzmienie cytowanych § 46 i § 12 rozporządzenia, stanowi podstawę do zmiany danych w operacie ewidencyjnym obr. [...] m. in. do części działki 850 (obecnie 865/4).
Raz jeszcze wypada przypomnieć, że organy administracji publicznej, prowadząc ewidencję gruntów, rejestrują jedynie stany prawne w oparciu o określone dokumenty i nie mogą samodzielnie rozstrzygać w kwestii uprawnień objętych tymi dokumentami. Ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji, a rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów i stąd też ma on charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Oznacza to, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Ewidencja gruntów pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a zmiany danych w ewidencji gruntów można dokonać tylko w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe lub akty notarialne, w których zawarte są dane objęte ewidencją gruntów (wyrok NSA z 4.01.2011 r., I OSK 389/10, Lex nr 745227).
Powszechnie ugruntowany jest także pogląd, wedle którego spory na tle własności i sposobu korzystania z nieruchomości, mogą być prowadzone przed sądami powszechnymi lub w innych odrębnych postępowaniach, np. administracyjnym postępowaniu rozgraniczeniowym. Przy czym zwrócić należy skarżącym uwagę, że poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można także dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością (cyt. już wyrok NSA z 4 stycznia 2011 r., I OSK 389/10, Lex nr 745227). Służą temu, co już wyżej wyjaśniono odrębne postępowania (np. przed sądem powszechnym, bądź administracyjne postępowanie rozgraniczeniowe).
Mając na uwadze powyższe tut. Sąd uznał, że organy ewidencyjne prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, a wobec zaistnienia istotnej zmiany okoliczności faktycznych (uregulowanie stanu prawnego działek, w tym części działki nr 850), władne były odstąpić od wykonania wytycznych zawartych w wyroku WSA w Rzeszowie z 7.05.013 r., sygn. akt II SA/Rz 212/13, a wobec braku przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy, umorzyć postępowanie. Z tych przyczyn podniesiony przez skarżących zarzut braku wykonania zaleceń zawartych w ww. wyroku, okazał się bezzasadny.
Skoro zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa, Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.