Uzasadnienie
W. R. dołączonym do skargi wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (złożonym na obowiązującym formularzu PPF) wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu powołała się na złą sytuację majątkową i stan zdrowia (m.in. nadciśnienie, choroba wieńcowa, postępująca osteoporoza), znajdujący odzwierciedlenie w załączonych kserokopiach orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i kart leczenia szpitalnego.
Wg zawartego we wniosku oświadczenia, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury w wysokości 1142 zł. (kwota netto). Z kwoty tej miesięcznie ok. 200 zł. przeznacza na leczenie, ok. 500 zł. na opłaty za tzw. media, resztę pochłaniają wydatki związane z zakupem żywności, odzieży, środków higieny i zaspokajaniem innych bieżących potrzeb. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 90 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 31 arów.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do powyższego, o przyznaniu prawa pomocy decyduje ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana na postawie informacji o sytuacji majątkowej, dochodach i wydatkach jej oraz osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są).
Zestawienie wykazanych przez skarżącą wydatków, z których praktycznie wszystkie należy uznać za związane z zaspokajaniem niezbędnych potrzeb życiowych, prowadzi do stwierdzenia braku możliwości wywiązania się przez nią z obowiązku poniesienia związanych z udziałem w sprawie kosztów sądowych. Deklarowane przez nią dochody w wysokości 1142 zł. miesięcznie, przy stałych obciążeniach powodowanych utrzymaniem siebie, domu i leczeniem, bez wątpienia nie pozwolą wnioskodawczyni bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu opłacić kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi, którego wysokość w niniejszej sprawie wynosi 500 zł. Wśród wymienionych wydatków nie ma również takich, których zaniechanie lub istotne ograniczenie w krótkim okresie czasu byłoby możliwe.
Analizując wykazanie przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie objętym wnioskiem wzięto również pod uwagę okoliczność występowania skarżącej w sprawie przez adwokata z wyboru. Bez względu na to, czy na jego ustanowienie już wygospodarowała pewne środki finansowe, czy też musi się z tym liczyć na przyszłość, pozostaje to bez wpływu na przyznane zwolnienie.
Z podanych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.