Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie: "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej w skrócie: "organ I instancji") z dnia [...] maja 2018 roku nr [...] o nakazie rozbiórki urządzenia reklamowego.
W skardze na w/w decyzję, A. N. (dalej w skrócie: "skarżący") zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wprawdzie postępowanie to dotyczy, co do zasady, zaskarżonej decyzji, to jednak możliwe jest wstrzymanie także innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Należy jednak podkreślić, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, w związku z czym sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji (tak również m. in. w postanowieniach NSA z dnia 18 października 2012 r. I OSK 2484/12, z dnia 11 stycznia 2011 r. II OSK 1835/10).
Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Twierdzenia wnioskodawcy o zaistnieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji muszą być poparte dodatkowymi informacjami mogącymi je uprawdopodobnić (tak m. in. w post. NSA z dnia 9 lutego 2016 r. I OZ 83/16, z dnia 3 lutego 2016 r. II GSK 1801/15, z dnia 27 stycznia 2016 r. II FSK 3401/15). Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Odnosząc powyższe rozważania na stan niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia po jego stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd również zauważa, że obiekt w postaci urządzenia reklamowego jest możliwy do odtworzenia.
Dlatego też na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.