Uzasadnienie
Skarżąca T. D. wniosła w dniu 27 września 2006 r. pismo do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie P. Organ przekazał to pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jako skargę na wydane przez siebie postanowienie z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wobec wątpliwości co do jego treści Sąd wezwał T. D. o wyjaśnienie, czy jest to skarga na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie P. z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, czy też jest to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w J. z dnia 20 lutego 2006 r. W wezwaniu została pouczona, że w razie nieudzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni od jego otrzymania Sąd przyjmie, iż przekazane pismo jest skargą. Pismem wniesionym w dniu 20 grudnia 2006 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) T. D.oświadczyła, że cofa swoją skargę. Z pisma tego wynika zatem, że była to skarga.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi nie zachodzą. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy postępowanie sądowe należało umorzyć.