Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 grudnia 2010 r. A. D., A. I., A. W., A. C., A. O., A. T., A. F., A. K., A. P., A. C., A. C., B. B., B. O., B. W., B. S., B. G., B. M., D. C., D. K., D. S., D. S., E. C., E. K., E. K., E. S., E. C., E. K., G. K., H. T., H. D., H. S., H. P., H. Z., I. S., I. K., J. K., J. S., J. B., J. C., J. K., J. S., J. S., J. C., J. H., J. P., J. S., J. W., K. I., K. H., K. C., K. C., K. P., K. I., K. S., L. W., L. P., L. T., M. B., M. Z., M. P., M. M., M. Z., M. K., M. K., M. M., M. P., M. W., M. W., M. F., M. K., M. G., O. H., P. C., P. C., P. S., P. C., P. F., R. C., R. C., R. H., R. K., R. K., R. C., R. W., R. K., R. N., R. S., S. D., S. I., S. K., T. C., T. M., T. F., T. S., T. P., T. S., W. F., W. K., W. P., W. W., Z. F., Z. K., Ł. N., Ł. W., Ł. M. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2009 roku, nr [...] utrzymującą w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania istniejącego lecz nie użytkowanego budynku Stacji Uzdatniania Wody przy ul. W. w S. na pomieszczenie magazynowe i hale segregacji odpadów suchych, planowanego do realizacji na nieruchomości o nr ewid. 118, obręb 5 w S..
Wraz ze skargą ww. skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji, z uwagi na fakt, iż "może to rodzić niepowetowaną szkodę dla skarżących, a nawet zagrożenie ich życia i zdrowia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., stanowi, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści wniosku skarżącej wynika, że dotyczy on także wstrzymania decyzji organu I instancji, zatem Sąd mając na uwadze treść art. 61 § 3 P.p.s.a. rozpoznał wniosek również w tym zakresie.
Jak wyżej wskazano sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu.
Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.
Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne - (por. postanowienie NSA z 22.02.2008r., sygn. II OZ 131/08 – niepubl.). Rozpoznając żądanie sąd obowiązany jest uwzględnić także inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku, mając na uwadze nie tylko interes wnioskodawcy, ale także pozostałych uczestników postępowania sądowoadministracyjnego (por. post. NSA o sygn. II OZ 750/05 niepubl.).
Zgodnie z ugruntowanym poglądem "...do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. (...) Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę – por. post. NSA z 18 maja 2004r. FZ 65/04 (niepubl.)" – (patrz: J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz" – Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2006 – wydanie 2 – str. 188).
Dokonując oceny, pod kątem przytoczonych wyżej przepisów, Sąd doszedł do przekonania, iż w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Wnioskodawcy poza ogólnym twierdzeniem, iż zaskarżone decyzje mogą rodzić niepowetowaną szkodę, a nawet zagrożenie dla ich życia i zdrowia, nie wykazali na czym konkretnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków miałoby polegać. Nie przywołali tego rodzaju okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Obowiązek wykazania konkretnego niebezpieczeństwa i jego uprawdopodobnienia leży po stronie wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem samo ogóle stwierdzenie o "niepowetowanej szkodzie i zagrożeniu dla życia i zdrowia" bez przytoczenia konkretnych okoliczności – jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie.
Ponadto decyzja organu I instancji wydana została w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania istniejącego lecz nie użytkowanego budynku Stacji Uzdatniania Wody przy ul. W. w S. na pomieszczenie magazynowe i hale segregacji odpadów suchych, planowanego do realizacji na nieruchomości o nr ewid. 118, obręb 5 w S. Podkreślić trzeba, iż uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie podlega wykonaniu, a to ze względu na jego przedmiot. Decyzja w przedmiocie wyżej wskazanego uzgodnienia określa jedynie warunki i wymogi podyktowane względami ochrony środowiska, jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji. Wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania następuje przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i stanowi etap procesu inwestycyjnego. Decyzja taka nie stanowi także aktu, który dawałby inwestorowi podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji. Tym samym na tym etapie inwestycyjnym nie narusza ona żadnych praw skarżących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków.
Równocześnie brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.