Uzasadnienie
Sprawa o sygn. II SA/Rz 1070/12 dotyczy skargi J. K. na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniesionego odwoływania od decyzji organu pierwszej instancji. Wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy został wniesiony po doręczeniu mu postanowienia WSA w Rzeszowie o odrzuceniu skargi wniesionej na postanowienie SKO. Na aktualnym etapie rozpoznawania sprawy koszty postępowania sądowego będą przede wszystkim obejmować wpis sądowy od skargi kasacyjnej oraz wynagrodzenie należne fachowemu pełnomocnikowi z tytułu sporządzenia skargi kasacyjnej.
Na podstawie treści wniosku PPF ustalono, że wnioskodawca żyje samotnie. Strona twierdzi, że utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej. Strona nie pracuje, jest osobą bezrobotną. Jedyny dochód, jaki uzyskuje to kwota 271 zł, która pochodzi ze świadczeń pomocy społecznej. J. K. zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 86,63 m². Jego mieszkanie wyposażone jest w podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego o niewielkiej wartości majątkowej. Skarżący twierdzi, że nie posiada zasobów pieniężnych a także przedmiotów majątkowych o znacznej wartości. Podniesiono także, że aktualnie toczy się postępowanie dotyczące prawa do renty. Strony nie stać na zakup podstawowej żywności i lekarstw.
Stwierdzono, co następuje:
Strona skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, J. K. powinien udowodnić, że spełnia przesłanki tego prawa, o których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie całkowitym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych zdatnych do pokrycia kosztów postępowania sądowego.
Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż wskazane w treści podania PPF okoliczności życia wnioskodawcy w pełni odpowiadają przesłankom, jakie kształtuje art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Strona żyje znacznie poniżej minimum socjalnego, o czym decyduje nie tylko brak środków pieniężnych ale także pomocy ze strony rodziny. Dlatego też uiszczenie pełnej wysokości wpisu sądowego z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej, spowodowałoby stan, w którym J. K. pozbawiłby się szans na zachowanie poziomu koniecznego utrzymania. Kwota tego wpisu stanowi połowę uzyskiwanych w skali miesiąca przez stronę świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.
Skarżący poprzez swe oświadczenie dotyczące wysokości osiąganych przychodów oraz wartości pozostałych składników majątkowych wykazał, że nie posiada majątku pozwalającego w jakiejkolwiek części współuczestniczyć w kosztach ustanowienia fachowego pełnomocnika.
Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.