Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2013r., nr [...] Wójt Gminy odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w miejscowości W. obręb ewidencyjny[...]., gmina P. na terenie położonym na działce nr ewid. gr. 27/378. Decyzję doręczono K.K. w dniu 19 września 2013r.
W dniu 1 października 2013r. do Urzędu Gminy P. wpłynęło pismo K. K.. W nagłówku pisma wskazano, że kierowane jest do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
W treści pisma K.K. wskazał, że toczy się postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy, na jego wniosek. Wyraził swoje niezadowolenie z toczącego się postępowania wskazując na utrudnienia jakie wystąpiły ze strony "Urzędu Gminy" w realizacji wnioskowanej przez niego inwestycji, a także na przeszkody w realizacji inwestycji jakie miały miejsce ze strony sąsiadów. Wskazał, że pouczono go o możliwości złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o pomoc wskazując, że działanie Urzędu Gminy jest nieetyczne i celowo utrudniające dla jego przedsięwzięcia.
Pismem z dnia 2 października 2013r. Wójt Gminy P. zwrócił się o sprecyzowanie ww. pisma poprzez określenie czy należy je traktować jako odwołanie od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2013r., w terminie 7 dni licząc od dnia otrzymania wezwania. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie bądź odrzucenie wskazując, że z wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2012r. toczyło się postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] października 2012r., nr [...], a następnie z wniosku z dnia [...] maja 213r. toczyło się postępowania zakończone wydaniem decyzji odmownej z dnia [...] września 2013r. z uwagi na fakt, ze teren nie jest objęty zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na nierolnicze.
Organ wyjaśnił, ze skarżący wprawdzie nie udzielił odpowiedz na wezwanie organu do sprecyzowania pisma, jednakże podczas wizyty w Urzędzie oświadczył, że jest to skarga, a nie odwołanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.).
W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej "K.p.a.", przy czym stosownie do brzmienia art. 127 § 1 K.p.a. "Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji", a stosownie do art. 127 § 2 K.p.a. "Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy".
Przedmiotem skargi K.K. w niniejszej sprawie jest decyzja Wójta Gminy z dnia [...] września 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Organ ten jest organem właściwym do prowadzenia w I instancji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach, o których mowa powyżej jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze Od decyzji wydanej przez Wójta Gminy P. przysługiwał więc środek zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że skarżący wbrew dyspozycji normy wynikającej z art. 52 § 1 P.p.s.a. nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.. Stwierdzić należy zatem, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.