Uzasadnienie
Adw. M. B. działając jako kurator nieznanego z miejsca pobytu M. K. wniósł skargę na opisaną w komparycji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1134/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie - oddalił skargę.
Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej kuratora, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 2134/16 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji.
W uzasadnieniu wyroku NSA stwierdził, że umocowanie kuratora wynikające z postanowienia Sądu Rejonowego w [...], legitymowało adw. M. B. do podejmowania czynności za M. K. na etapie postępowania administracyjnego oraz do wniesienia skargi na decyzję SKO. W ocenie NSA, w przedmiotowej sprawie M. K. niewątpliwie został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Kurator nie wykazał, czy postarał się o ustalenie miejsca pobytu osoby nieobecnej i zawiadomił ją o stanie jej spraw. Sąd I instancji nie podjął próby ustalenia miejsca jego pobytu, nieprawidłowo przyjmując, że kurator ustanowiony na potrzeby postępowania administracyjnego, skutecznie zastępuje stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W toku postępowania Sąd ustalił, że M. K. przebywa w Zakładzie Karnym w [...], gdzie odbywa karę pozbawienia wolności.
W związku z powyższym Sędzia Sprawozdawca zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2019 r. nakazał doręczyć skarżącemu M. K. odpis skargi i wezwać go – aby w terminie 7 dni oświadczył, czy popiera złożoną w jego imieniu przez kuratora adw. M. B., skargę na decyzję SKO w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego – pod rygorem uznania, że nie popiera on skargi i w konsekwencji umorzenia postępowania.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 stycznia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
W przedmiotowej sprawie skarżący wezwany o złożenie oświadczenia, czy popiera wniesioną w jego imieniu przez kuratora skargę, pod rygorem uznania, że nie popiera on skargi i w konsekwencji umorzenia postępowania, w wyznaczonym terminie nie złożył żadnego oświadczenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe na podstawie powołanego wyżej przepisu.