Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 1098/12
Decyzją z dnia [..] lipca 2012 r. nr [..] /12, znak [..], Komendant Miejski Policji w [..] skierował B.F., posiadającego prawo jazdy kategorii A i B nr [..] na badanie lekarskie z powodu kierowania w dniu 19 lipca 2012 r. w [..] rowerem w stanie nietrzeźwości. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był przepis art. 122 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn.zm.), dalej: p.r.d.
Po rozpatrzeniu odwołania B.F. decyzją z dnia [..] października 2012 r. nr L.dz. [..][..] Komendant Wojewódzki Policji w [..] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b) p.r.d. i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), dalej: k.p.a.
Organ odwoławczy stwierdził, że stan zdrowia kierowcy jest istotną przesłanką bezpieczeństwa ruchu drogowego. Stosownie do art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b) p.r.d. badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Stan nietrzeźwości jest kategorią prawną zdefiniowaną w art. 115 § 16 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.). Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 32 p.r.d. pojazdem jest środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszyna lub urządzenie do tego przystosowane.
Następnie organ odwoławczy ustalił, że w dniu 19 lipca 2012 r. strona kierująca po drodze publicznej rowerem została zatrzymana przez funkcjonariuszy Policji do kontroli. W wyniku badania urządzeniem "ALCOSENSOR" ustalono, że znajdował się w stanie nietrzeźwości, co potwierdziły dwie próby z wynikami: 0,27 i 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. To zaś w ocenie organu uzasadniało skierowanie kierującego rowerem na badania kontrolne.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją B.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [..] skargę, w której domaga się uchylenia wydanych w sprawie decyzji. Skarżący zarzuca, że skierowanie na badania lekarskie zostało mu doręczone po 53 dniach od dnia kontroli. Odbyło się to z naruszeniem § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Podkreśla, że nie nadużywa alkoholu, a w dniu kontroli nie był pijany. Nie stwarzał zagrożenia dla ruchu, do domu miał zaledwie 100 m i było to pierwsze tego typu zdarzenie w całym życiu. Poruszał się rowerem, a nie samochodem. Nie rozumie więc, dlaczego został skierowany na badania, skoro kierowanie rowerem nie wymaga po ukończeniu 18 roku życia żadnych uprawnień. Skierowanie na badanie powinno zostać wydane, jeżeli istnieją realne zastrzeżenia co do stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdami. Dlatego w jego ocenie nie wyjaśniając tej okoliczności naruszono przepisy art. 7 i art. 77 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę [..] Komendant Wojewódzki Policji w [..] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy.
Skarga B.F. nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości co do stanu naruszenia § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. nr 2, poz. 15 ze zm.). Zarzut ten jest chybiony. Wskazany przepis stanowi jednoznacznie, że skierowanie na badanie lekarskie ma być wydane w terminie 30 dni od dnia, w którym osoba kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości. Analiza akt sprawy wskazuje, że skarżący wykroczenie popełnił w dniu 19 lipca 2012 r., a decyzja kierująca na badanie została wydana w dniu 25 lipca 2012 r. Zatem wydano ją w terminie 30 dniowym, o jakim stanowi rozporządzenie. Skarżący wskazuje, że decyzję otrzymał po 53 dniach, jednak przepis nie odnosi się do terminu doręczenie decyzji, ale jej wydania.
Sąd nie może podzielić także drugiego zarzutu, wskazującego na błędne ustalenie stanu trzeźwości skarżącego. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący w chwili popełnienia wykroczenia był nietrzeźwy w rozumieniu przepisów prawa, ponieważ badanie na zawartość alkoholu wykazywało więcej niż 0,25 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Ta okoliczność była wystarczającą podstawą do skierowania na badanie w rozumieniu art. 124 ust. 1 pkt 2a prawa o ruchu drogowym. Dla takiego orzeczenia nie trzeba wykazywać istnienia choroby alkoholowej czy nadużywania alkoholu.
Nietrafny jest także zarzut błędnej wykładni terminu "pojazd" polegającej na przyjęciu, że rower jest pojazdem, skoro do kierowania rowerem prawo nie wymaga posiadania stosownych uprawnień. W ocenie Sądu, każda osoba prowadząca na drodze publicznej pojazd w stanie nietrzeźwości, zarówno silnikowy, dla którego wymagane są uprawnienia, jak również rower stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Konsekwencją tego musi być przyjęcie poglądu, że w przypadku stwierdzenia faktu prowadzenia na drodze publicznej roweru w stanie nietrzeźwości przez osobę, która posiada uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, istnieje podstawa do skierowania takiej osoby na badania lekarskie na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3b p.r.d.
Wskazać należy, że użyty w tym przepisie termin "kierujący pojazdem" nie jest tożsame z definicją zawartą w art. 2 pkt 20 p.r.d. Zgodzić należy się ze skarżącym, że przepisy ustawy zawierają definicję roweru, zgodnie z którą rower to pojazd (art. 2 pkt 47 p.r.d.), zatem każdy kto kieruje rowerem, kieruje pojazdem w rozumieniu art. 122 ust. 1 pkt 3 u.r.d.
Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. przez niewyjaśnienie stanu zdrowia w związku z nietrzeźwością. W ocenie skarżącego skierowanie na badania osoby kierującej pojazdem jest możliwe tylko wtedy, gdy istnieją realne zastrzeżenia co do jej stanu zdrowia. Stanowisko takie jest błędne. Art. 122 ust. 1 pkt 3 p.r.d. wskazuje na konieczność skierowania na badanie lekarskie osoby kierującej pojazdem w stanie nietrzeźwości w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Zatem z treści przepisu wynika teza przeciwna do formułowanej przez skarżącego.
Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.