Uzasadnienie
A. O., J. Ś., J. Z. oraz J. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w P. reprezentowanej w osobach J. Ś., J. Z. oraz J. S. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2008r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych.
W piśmie datowanym 15 grudnia 2008r. J. Ś., J. Z. oraz J. S. poinformowali, że "sprawa sporna w kwestii sfałszowania wyborów Zarządu Wspólnoty oraz uzyskania pozwoleń na wykonanie prac remontowych w siedzibie P., została rozstrzygnięta polubownie". Pismo to zawierało także wniosek o " wstrzymanie biegu sprawy".
Wobec wątpliwości co do intencji wnioskodawców zawartych w powyższym piśmie, Sąd wezwał ich do wyjaśnienia, czy stanowi ono oświadczenie o cofnięciu wskazanej wyżej skargi.
Jednocześnie zwrócono się do skarżącej A. O. o wskazanie czy wobec treści powołanego wyżej pisma z dnia 15 grudnia 2008r. cofa, czy też podtrzymuje swoją skargę.
W odpowiedzi na powyższe każdy ze skarżących oświadczył, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. skarżący jest uprawniony do cofnięcia złożonej skargi. Oświadczenie takie wiąże przy tym sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa bądź też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wówczas to bowiem sąd obowiązany jest do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
W razie skutecznego cofnięcia skargi, sąd ma natomiast obowiązek umorzenia postęp`owania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Okoliczności niniejszej sprawy wskazują na konieczność umorzenia postępowania wszczętego na skutek skargi A. O., J. Ś., J. Z. oraz J. S. Wyżej wymienieni złożyli bowiem oświadczenia o cofnięciu skargi, zaś Sąd nie dopatrzył się istnienia przesłanek, które wyłączałyby jego skuteczność.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 60 P.p.s.a.