Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 roku, znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 roku, znak [...] nakazujące Ł. K. wstrzymać roboty budowlane. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zaskarżył T. W. Pismem z dnia 27 grudnia 2005 roku skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu oraz dołączenie dwóch jej odpisów, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono mu w dniu 2 stycznia 2006 r. W dniu 5 stycznia 2006 roku skarżący doręczył brakujące odpisy skargi, jednakże pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu nie uzupełnił pozostałego braku skargi - nie uiścił wpisu.
Skarżący wystosował natomiast do Sądu pismo, w którym wyjaśnił, iż nie uiścił wpisu ponieważ wniesiona przez niego skarga winna być rozpoznana łącznie z, toczącą się już przed Sądem sprawą o sygn. akt SA/Rz 675/03. Zdaniem skarżącego sprawy te dotyczą jednakowego przedmiotu, zatem wnoszenie wpisu w przedmiotowej sprawie jest zbędne.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Skarżący, mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa nie uczynił zadość wezwaniu. Jeżeli skarżący nie zgadzał się z zarządzeniem wzywającym do uiszczenia wpisu od skargi winien był kwestionować je w przewidzianym dla tego celu trybie - zażaleniem - o czym skarżący został pouczony. Informacyjnie należy wskazać, iż twierdzenie skarżącego jakoby obie skargi dotyczyły tej samej sprawy jest błędne. Skargi skierowane są przeciwko dwóm całkowicie samodzielnym rozstrzygnięciom (o czym świadczy już chociażby ich nazwa - w sprawie SA/Rz 675/03 była to decyzja, w niniejszej sprawie jest to postanowienie), których rozpoznanie następuje w odrębnych postępowaniach.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.