Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł S.B. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Powołał się na niskie zarobki wskazując, że ma na utrzymaniu dwoje dzieci, urodzonych w 1987 i 1994 r. W skład rodziny wchodzi również żona. Wysokość zarobków każdego małżonka wynosi 1500 zł brutto. Mieszkają w domu o pow. 80 m2, posiadają nieruchomość rolną o pow. 1,2 ha oraz inne dwie nieruchomości o pow. 0,48 ha i 0,06 ha. Rodzina dysponuje także dwoma samochodami: Daewoo Matiz z 2004 r. i Fiat Cinquecento z 1996 r.
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. referendarz sądowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z zachowaniem ustawowego terminu S.B. wniósł od powyższego postanowienia sprzeciw. Wyjaśnia w nim, że dom w Kowalowach remontuje od przeszło 20 lat we własnym zakresie, za zaoszczędzone pieniądze. Kupuje jedynie materiały budowlane. W okresie ostatnich 4 lat nie prowadził jednak żadnego remontu z uwagi na brak środków. Działka o pow. 0,48 ha stanowi w większości nieużytek rolny. Tylko około 0,10 ha wykorzystuje na uprawę warzyw. Natomiast nieruchomość o pow. 1,20 ha w Ł. jest w całości odłogowana i nie ma chętnych na jej wydzierżawienie lub zakup. Posiadane samochody są niskiej marki, starej daty produkcji oraz małej wartości. Wykorzystywane są na dojazdy do pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana "P.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.). Obowiązek wykazania tych okoliczności ciąży na wnioskodawcy.
Z przytoczonych na wstępie okoliczności wynika, że wnioskodawca i jego żona posiadają stałe źródło dochodów w postaci wynagrodzeń za pracę. Strona nie wyjaśnia jednak sytuacji majątkowej dzieci, w szczególności będącej w wieku 25 lat córki E., tj. czy pracuje i jakie osiąga zarobki lub pozostaje na utrzymaniu rodziców. Wnioskodawca zamiast opisać w formularzu PPF dokładnie sytuację majątkową rodziny w znacznej mierze skoncentrował się na formułowaniu kolejnych zarzutów w sprawie, do czego dokument ten nie jest przeznaczony.
Nie ulega jednak wątpliwości, że podane kwoty nie należą do znacznych, stanowiąc minimalne wynagrodzenia za pracę. Według oświadczenia rodzina dysponuje kwotą brutto 3000 zł. Zatem po potrąceniu należności publicznoprawnych pozostaje jej około 2100 - 2200 zł netto na 4 osoby. Niestety, skarżący nie podaje w żadnym miejscu, jakie wydatki ciążą na rodzinie, w tym ile kosztuje codzienne utrzymanie i dojazdy do pracy. Dlatego pełna prawidłowa ocena sytuacji majątkowej wnioskodawcy nie była możliwa.
Sąd uznał, że S.B. zasługuje jednak na częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Z pewnością ponosi typowe wydatki na zakup żywności, środków czystości, utrzymanie domu i pojazdów wykorzystywanych do dojazdu do pracy. Z uwagi na to, że Sąd nie dysponował informacjami o wysokości takich wydatków orzekł o przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie wnioskodawcy od kosztów sądowych w ½ części. Oznaczać to będzie, że skarżący obowiązany będzie do uiszczania połowy należnych kosztów, do czego będzie wezwany odrębnymi zarządzeniami. Orzeczenie wydano na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i 4 P.p.s.a.