Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 r. tutejszy Sąd orzekł o oddaleniu skargi. Pismem z dnia 2 maja 2016 r. pełnomocnik procesowy organu (Rady Miejskiej w Nowej Dębie) zwrócił się do Sądu uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu przez skarżących kosztów postępowania na rzecz organu, wskazując że wniosek w tym zakresie został złożony na rozprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów jest oczywiście bezzasadny i jako taki podlega oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Ponadto zgodnie z treścią art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, a orzeczenie w tym przedmiocie zapada w formie postanowienia.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie orzeczenia w zakresie zwrotu kosztów, albowiem skarga została przez Sąd oddalona. Zgodnie z przepisami p.p.s.a. w takim wypadku zgodnie z obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym ogólną zasadą ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.) organowi, względem którego skarga została oddalona nie należy się zwrot kosztów postępowania od strony skarżącej. Wyjątki od powyższej zasady są zawarte przede wszystkim w przepisach art. 200-201, art. 206, art. 208. Ze względu na kategorycznie sformułowaną ustawową zasadę samodzielnego ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie, Sąd nie ma obowiązku formułowania w tym zakresie rozstrzygnięć w orzeczeniu kończącym postępowanie, tym bardziej gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Zasadność takiego stanowiska potwierdza wyraźna i jednoznaczna treść art. 209 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 157 § 1, 2-3 p.p.s.a. Sąd orzekł o odmowie uwzględnienia wniosku pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu przez skarżących kosztów postępowania na rzecz organu.