Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu zażalenia J. Ź. działającego w imieniu H. Ź. na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2008r. nr [...] w sprawie zwrotu H. Ź. podania z dnia 29 września 2008r. w części dotyczącej naprawienia wyrządzonej szkody- postanowiło utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W podstawie prawnej Kolegium powołało art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 66 kpa.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium stwierdziło, że w dniu 5 listopada 2008r., Wójt Gminy postanowieniem zwrócił H. Ź. jej podanie z dnia 29 września 2008r. w części dotyczącej naprawienia wyrządzonej szkody.
J. Ź. działając jako pełnomocnik H. Ż. wniósł zażalenie na to postanowienie. Opisano w nim sprawę i wskazano, że zniszczenie granic działek nr ewid. od 2423 do 2437 położonych w K. nastąpiło w 1986r. przez działania Wójta Gminy i Nadleśnictwa Państwowego w [...]. Naprawienie szkody powinno nastąpić w oparciu o ustawę Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Kolegium wyjaśniło, że po otrzymaniu podania czynnością wstępną organu jest ustalenie czy jest on właściwy do rozpoznania wniosku strony. Gdy podanie dotyczy kilku spraw, które podlegają załatwieniu przez różne organy obowiązkiem organu jest rozpoznanie sprawy w tej części która należy do jego właściwości, a w pozostałym zakresie organ zgodnie z art. 66 § 1 kpa zawiadamia wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu.
Wniosek H. Ź. z dnia 29 września 2008r. obejmował dwa żądania: przeprowadzenie rozgraniczenia nieruchomości oraz naprawienia wyrządzonej szkody wynikłej ze zniszczenia granic. Wnioskodawca powoływał się na przepisy kodeksu cywilnego jak i ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.).
W ocenie Kolegium organ I instancji właściwie ocenił, że wniosek dotyczy dwóch żądań opartych na dwóch różnych podstawach i będących w kompetencji dwóch różnych organów. Wójt jako organ właściwy rozpoznał wniosek w części dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości i nie będąc właściwym do rozpoznania sprawy o naprawienie szkody wynikłej ze zniszczenia granic na podstawie art. 66 kpa zwrócił wniosek H. Ź. w części dotyczącej naprawienia szkody. Organ I instancji jednocześnie poinformował wnioskodawcę, że właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania tego żądania jest sąd powszechny - Sąd Rejonowy w L. Skargę na to postanowienie wniósł J. Ź. działając jako pełnomocnik H. Ź.. W skardze podał, że przedmiotem zażalenia jest naprawienie szkody wynikłej ze zniszczenia w 1986r. granic działek leśnych od nr 2423-2437, których właścicielami są osoby zamieszkałe w K. /jedna osoba mieszka w L./ i Skarb Państwa tj. Nadleśnictwo Państwowe w [...] /wykaz właścicieli w aktach sprawy- 1986r, właścicielami działek leśnych o nr 2423, 242, i 2429 były osoby prywatne w sposób określony w piśmie H. Ź. z dnia 29.09.2008r.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że Wójt Gminy wydał swoje postanowienie z przekazaniem stronie żalącej po 32 dniach.
Kopie postanowienia Kolegium z dnia [...].12.2008r. przekazano do Sądu pismem z dnia 20.12.2008r. ponieważ uznał, ze stanowi ono jedną całość z postanowieniem Sądu sygn. akt SA/Rz 1268/03, które jest przedmiotem jego wznowienia przez Sąd.
Zaskarżone postanowienie Kolegium z dnia [...].12.2008r. dotyczy bezczynności tego organu bo rozgraniczenie mieści się w kompetencjach Wójta Gminy. Wynika to z art. 29 ust. 3 Prawa Geodezyjnego i Kartograficznego, art. 33 ust.
3. Zgodnie z art. 34 ust. 2 tej ustawy jeżeli strony w przedmiocie rozgraniczenia się nie porozumieją obowiązkiem każdego Wójta w tym także Wójta Gminy jest oddać sprawę sporną do rozstrzygnięcia jednemu sądowi.
Organ I instancji rozpoznając wniosek nie zrealizował art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1, 2, 3 i 4, art. 32 ust. 5 i art. 34 ust. 1 i 2. Naprawienie szkody stanowi jedną całość z omawianym rozgraniczeniem i i analizowane powinno być przez jeden Sąd.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie – art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./.
Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 p.p.s.a.
Bezspornym jest, że wniosek H. Z. datowany 29 września 2008 r. zawiera dwa żądania, a to:
"1) o naprawę wyrządzonej nam szkody wynikłej ze zniszczenia ich granic. Zmusza nas do tego art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego, a nasze roszczenie na podstawie art. 223 wspomnianego Kodeksu cywilnego nie uległo przedawnieniu ponieważ dotyczy nieruchomości",
- 2) rozgraniczenie działek leśnych od nr 2423-2437 prosimy wykonać zgodnie z art. 30 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego".
To strona redaguje swój wniosek a organ ma obowiązek rozstrzygnąć zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia niezbędnym elementem staje się ustalenie pojęcia "sprawy administracyjnej".
Ustawodawca pojęciem "sprawy" posługuje się w wielu znaczeniach, nigdzie go nie definiując. W piśmiennictwie przyjmuje się, że przez "sprawę administracyjną w postępowaniu administracyjnym rozumiemy konkretną sytuację życiową, w której interes indywidualny i interes społeczny mają znaleźć wyraz na podstawie prawa administracyjnego w formie władczego rozstrzygnięcia".
Za tą interpretacją pojęcia sprawy administracyjnej przemawia również gramatyczna wykładnia art. 66 § 1 k.p.a., w którym wyraźnie znajduje się zapis o jednym podaniu wniesionym w kilku sprawach.
W związku z powyższym w stosunku do kilku spraw /zwłaszcza przed różnymi organami/ powinno toczyć się kilka postępowań administracyjnych.
Rozpatrzenie określonej sprawy uzależnione jest przez stronę podania, spełniającego wymagania formalne, organ administracji publicznej, do którego podanie wpłynęło, wszczyna postępowanie w sprawie w której jest właściwy.
Przepisy art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią "przed organami administracji publicznej /..../ w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych".
Zatem do właściwości organów administracji publicznej nie mogą należeć sprawy rozstrzygane na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, jak chce strona w swym wniosku.
Wyrzeczenie wprost z powołaniem się na przepisy Kodeksu cywilnego nie pozwala organowi na jakąkolwiek interpretację.
Rzeczą organu jest w takiej sytuacji zwrot podania w tej części, które nie może być rozpoznane przez organ administracji.
Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.