Uzasadnienie
Skarga J. N. dotyczy negatywnej dla Niej decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. We wniosku złożonym na urzędowym druku PPF, wyżej wymieniona skarżąca zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po doręczeniu stronie wezwania o uiszczenie wpisu sądowego z tytułu wniesienia skargi sądowoadministracyjnej w wysokości 100 zł.
Na podstawie złożonego wniosku PPF ustalono, że wnioskodawca J. U. wraz z mężem zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 44 m². Podstawą utrzymania rodziny jest dochód w łącznej wysokości 1784,97 zł. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy zaznaczono, iż wnioskująca jest osobą przewlekle chorą. Rodzina wydatkuje znaczne kwoty na pokrycie wysokich kosztów leczenia.
Stwierdzono, co następuje:
Strona skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Kosztami sądowymi są opłaty i wydatki sądowe. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, skarżąca powinna udowodnić, że spełnia przesłanki, o których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie częściowym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania.
Odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy stwierdzić, iż wskazane przez wnioskodawczynię składniki majątku jak również miesięczny dochód strony i jej męża nie pozwolą ponieść pełnej wysokości kosztów sądowych. Uiszczenie pełnej wysokości wpisu sądowego (tj. 100 zł), jak również uiszczenie pozostałych kosztów sądowych niniejszej sprawy niewątpliwie spowodowałoby stan, w którym rodzina U. z uzyskiwanych środków pieniężnych nie byłaby w stanie podołać zwykłym ciężarom utrzymania koniecznego. Wnioskodawczyni jest osobą w podeszłym wieku, ze znacznym bagażem doświadczeń życiowych. Nie istnieje jakakolwiek szansa na poprawę warunków dochodowych rodziny. Dochód pochodzący z emerytury jest zbyt niski, aby mógł pokryć coraz wyższe koszty życia oraz koszty opłat i wydatków sądowych.
Nie można pominąć, że aktualna pora roku wiąże się dla rodzin z koniecznością zwiększenia wydatków na pokrycie zakupu opału, odzieży czy organizację świąt. Z tych przyczyn majątek skarżącej i jej męża nie może zostać nadwyrężony obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych niniejszej sprawy. Poniesienie tych kosztów spowodowałby bowiem obniżenie warunków życia tych osób poniżej progu koniecznego utrzymania, a tego zakazuje norma wyrażona w treści art. 245 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2, art. 245 § 3 i 4 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.