Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 27 kwietnia 2023 r. nr 1801-IGC.48.38.2022 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 i 14 lipca 2023 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a.") oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 P.p.s.a. Ponadto wezwano do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 600 zł. Do wezwań dołączono stosowne pouczenia, że nieusunięcie braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Powyższe wezwania zostały przesłane na wskazany w skardze adres kancelarii pełnomocnika strony skarżącej i doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 21 lipca 2023 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a.
Termin do uzupełnienia braków skargi minął bezskutecznie dnia 28 lipca 2023 r. (piątek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91).
Nadto art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi, że w razie ustanowienia pełnomocnika do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skarga jest wnoszona przez pełnomocnika, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W tej sytuacji przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do nadesłania dokumentu pełnomocnictwa, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję, że w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skarga podlega ona odrzuceniu.
Nadto zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca – reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, została wezwana do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Wezwanie zgodnie z przepisami prawa, zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej, na adres kancelarii ustanowionego w sprawie pełnomocnika. W wyznaczonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie przedłożyła dokumentu pełnomocnictwa oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), a także nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Powyższe stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
W tej sytuacji, mając na względzie powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.