Uzasadnienie
B. S. skarżąc decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. Nr [...], wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując, że od 6 kwietnia 2002 r. przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie pracuje i nie ma w dyspozycji żadnych środków finansowych. Nie otrzymuje też żadnej pomocy od rodziny.
W zawartym we wniosku oświadczeniu jako osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym wymienił konkubinę i jej syna, z którymi przed osadzeniem w zakładzie karnym zamieszkiwał w związanym z przedmiotem skargi mieszkaniu (lokal komunalny o pow. 53 m²). Wg podanych informacji istotnych dla rozpoznania złożonego wniosku, wnioskodawca nie ma kontaktu z tymi osobami, nie orientuje się co do posiadanych przez nie dochodów i składników majątkowych, sam też nie posiada żadnego majątku.
Rozpoznając ten wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zastępcy prawnego w osobie m.in. adwokata wiąże się z przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym, co w przypadku osoby fizycznej związane jest z wymogiem wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Decydują o tym przede wszystkim możliwości finansowe osoby wnioskującej, których skarżący B. S. praktycznie nie posiada. Wynika to z jego długoletniego osadzenia w zakładzie karnym, gdzie nie pracuje i nie osiąga żadnych dochodów. Nie posiada on także żadnych zasobów finansowych i składników majątkowych, które umożliwiłyby mu wywiązanie się z obowiązku poniesienia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie. Brak jest również uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że mimo wskazania jako osoby wspólnie gospodarujące konkubiny i jej syna, może on liczyć na ich wsparcie; jak wynika z akt sprawy, taki status tych osób należy odnieść raczej do okresu przypadającego przed jego osadzeniem w zakładzie karnym, zwłaszcza, że to na wniosek konkubiny zostało wszczęte postępowanie o jego wymeldowanie. W tym zakresie, wobec oświadczenia skarżącego, że od tych osób nie otrzymuje żadnego wsparcia a nawet nie orientuje się w ich sytuacji materialnej, bez znaczenia dla oceny jego wniosku pozostaje wysokość dochodów osiąganych przez te osoby oraz ich stan majątkowy.
W/w okoliczności pozwalają stwierdzić, że B. S. nie jest w stanie własnym staraniem ponieść związanych ze sprawą kosztów sądowych oraz ustanowić pełnomocnika z wyboru, co pozostaje w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień (jedynym wyznacznikiem w tym zakresie jest kryterium ekonomiczne, które wnioskodawca spełnia).
Ubocznie należy zauważyć, iż analogicznie został rozpoznany wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie
II SA/Rz 896/12, w której przedmiotem jego skargi była odmowa zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o jego wymeldowanie z pobytu stałego.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.