Uzasadnienie
S. K. i Z. K. wezwani zostali do solidarnego uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dotyczących realizacji przedsięwzięcia. W odpowiedzi na powyższe wnieśli o zwolnienie od tej opłaty. Następnie we wnioskach złożonych na urzędowych formularzach (PPF) rozszerzyli powyższe żądania wskazując, że ubiegają się o zwolnienie od całości kosztów sądowych. Z uzasadnień przedmiotowych żądań wynika, że wymienieni prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z dorosłym synem, który jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku.
Skarżący otrzymują emerytury w wysokościach: 873,17 zł oraz 811,50 zł. Wszyscy członkowie wspólnego gospodarstwa domowego pozostają w leczeniu. Prowadzą gospodarstwo rolne na własne potrzeby (uprawa ziemniaków, pszenicy, przydomowy ogród). Koszty wyjazdów na leczenie czy rehabilitację pokrywają pozostałe dzieci stron, które mają własne problemy finansowe. Z. K. zaciągnął kredyt w kwocie 5 000 zł na środki potrzebne do produkcji rolnej. Jako comiesięczne wydatki wskazane zostały następujące kwoty: 400 zł – opał, 150 zł – prąd, 35 zł – gaz, 35 zł – telefon, 35 zł – kanalizacja, 25 zł – wywóz śmieci, 430 zł – lekarstwa, rehabilitacja oraz dojazdy w powyższym celu, 10 zł – ubezpieczenie, 20 zł – podatek rolny. Wymienieni mieszkają w domu o pow. 96 m.kw., który był czterokrotnie zalewany podczas powodzi.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że z uwagi na wspólność praw i obowiązków skarżących związanych z przedmiotem zaskarżenia rozpoznano złożone przez nich wnioski łącznie.
Wedle art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zwolnienie od kosztów sądowych składa się na prawo pomocy w częściowym zakresie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., jego uzyskanie wymaga wykazania przez ubiegającego się o nie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadniczo bowiem to na stronach postępowania spoczywa ciężar ponoszenia kosztów sądowych, co wynika z art. 199 P.p.s.a.
Zdaniem rozpoznającej niniejsze wnioski, składający je wykazali, że spełniają wymienioną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przesłankę przyznania im przedmiotowego wsparcia ze środków publicznych. Na potrzebę w tym zakresie wskazuje fakt uzyskiwania przez nich niskich świadczeń emerytalnych, które wystarczają na podstawowe potrzeby oraz pozostawania na ich utrzymaniu syna, który jest bezrobotny i nie pobiera związanego z takim statusem zasiłku. Zwrócenia uwagi wymaga także okoliczność, że każdy z członków wspólnego gospodarstwa domowego wymaga leczenia, a strony także rehabilitacji, co wiąże się z dużymi wydatkami – 430 zł miesięcznie. Z uwagi na wysokość tych ostatnich w porównaniu z dochodem stron nie są oni w stanie ich ponieść samodzielnie i dlatego też często uzyskują w tym zakresie pomoc od dzieci, które mają już własne rodziny.
Skoro więc skarżący wydatkują całość swoich dochodów na konieczne utrzymanie, a dodatkowo zmuszeni są do uzyskiwania pomocy dzieci w celu korzystania z leczenia i rehabilitacji, to tym samym nie mają oni możliwości wygospodarowania środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Dlatego też zwolniono wnioskodawców od kosztów sądowych, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.