Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] /dalej: SKO albo Kolegium/, na podstawie art. 151 § 1 w zw. z art. 146 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej K.p.a.) oraz art. 76 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm., dalej: u.u.i.ś.), po rozpatrzeniu odwołania Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska /dalej: GDOŚ/ od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] o odmowie uchylenia w ramach postępowania wznowieniowego decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie 18 turbin wiatrowych produkujących energię elektryczną, każda o mocy 2 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz przebiegiem kabli i dróg dojazdowych przewidzianego do realizacji w województwie [...], powiat [...], Gmina [...] - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Na decyzję tę skargę wniósł reprezentujący inwestora, tj. A. Sp. z o.o., radca prawny, zarzucając naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 76 ust. 1a i 2 u.u.i.ś. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie skutkujące błędnym przyjęciem, iż GDOŚ służą prawa strony w przedmiotowym postępowaniu, w tym prawo do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza w sytuacji, gdy wystąpienie GDOŚ (w formie wniosku o wznowienie) było już przedmiotem rozpoznania i zostało w całości rozstrzygnięte decyzją z [...] lutego 2014 r. oraz naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy obowiązkiem organu było umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, pełnomocnik wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącej Spółki złożył oświadczenie, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
postępowanie sądowe podlega umorzeniu.
Stosownie do przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością.
Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzi żaden z przypadków, o których mowa w zdaniu trzecim powyższego przepisu, dlatego Sąd będąc związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, umorzył postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.