Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 listopada 2012 r. M. G. – zastępowany przez pełnomocnika rad. pr. M. G. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2012 r., Nr [...] o skierowaniu M. G. na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami tj. kategorii A, B, C, BE, CE.
Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jako podstawę prawną wniosku skarżący powołał art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwana dalej P.p.s.a., a w razie jego nieuwzględnienia przez organ wniósł o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 63 § 3 (winno być art. 61 § 3) P.p.s.a. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwi mu realizację jego praw do obrony. Odmowa udzielenia ochrony tymczasowej spowoduje, że utraci on wszelkie uprawnienia do kierowania pojazdami (do czego ze względu na wykonywaną pracę nie może dopuścić) lub też będzie musiał poddać się egzaminowi sprawdzającemu jego kwalifikacje a wtedy rozstrzygnięcie jakie zapadnie w toku postępowania sądowego (nawet korzystne) nie będzie miało dla niego znaczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Artykuł 61 § 1 P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Biorąc pod uwagę fakt powołania w skardze art. 61 § 3 P.p.s.a. – jako podstawy prawnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd dokonał jego merytorycznego rozpoznania i uznał, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wyżej wskazano sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.
Stwierdzić należy, że przedmiotem skargi jest decyzja Kolegium, którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami. Zauważyć wypada, że zaskarżona decyzja nie pozbawia strony uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, gdyż stanowi ona jedynie o konieczności poddania się sprawdzeniu kwalifikacji strony w tym zakresie. Nie sposób wywieść z niej istnienia zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie jej wykonania, gdyż samo jej wykonanie nie powoduje utraty tychże uprawnień. Dopiero negatywny wynik egzaminu w tym zakresie może spowodować następstwa, o których mowa w przywołanym przepisie.
W okolicznościach sprawy brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że wspomniana wyżej decyzja SKO spowoduje dla skarżącego konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a.
Równocześnie brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.