Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego.
Wyznaczona na podstawie postanowienia referendarza sądowego w tut. Sądzie z dnia 15 września 2014 r. adwokat – B. G. sporządziła i wniosła imieniem J. W. skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z dnia 8 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1497/15 oddalił przedmiotowy środek zaskarżenia.
W dniu 20 maja 2016 r. adwokat B. G. złożyła w tut. Sądzie pismo, w którym powołując się na swoje wcześniejsze żądanie z dnia 18 czerwca 2015 r. wniosła o przyznanie kosztów udzielonej skarżącemu z urzędu pomocy prawnej w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Oświadczyła jednocześnie, że koszty te nie zostały przez stronę uiszczone w całości, jak też w części. Wniosła także o zwrot poniesionych wydatków korespondencyjnych z tytułu nadania skargi kasacyjnej listem poleconym w wysokości 4,20 zł.
Żądanie pełnomocnika strony skarżącej podlega uwzględnieniu w części.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", wyznaczony w ramach instytucji prawa pomocy adwokat uprawniony jest do otrzymania stosownego wynagrodzenia, którego zasady przyznawania określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który to akt wszedł w życie 1 stycznia 2016 r. Z uwagi jednak na fakt, że sprawa niniejsza została wszczęta i zakończona pod rządami poprzednio obowiązującego w tym zakresie aktu, a to rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 poz. 461), określanego dalej jako "rozporządzenie", to właśnie ten ostatni akt znajduje zastosowanie.
Według § 19 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują _@POCZ@__@KON@opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 (pkt 1) i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).
Stawką minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia - jest 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawką minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi _@POCZ@__@KONw pierwszej instancji w tzw. innej sprawie (tzn. takiej, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego) jest 240 zł - § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (zawarty w rozdziale 5).
Ponadto, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc to pod uwagę, przyznano adwokat B. G. z tytułu udzielonej J. W. z urzędu pomocy prawnej w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej – kwotę 147,60 zł tj. opłatę w wysokości 120 zł powiększoną o stawkę podatku VAT tj. 27,60 zł. Nie przyznano natomiast tytułem zwrotu wydatków kwoty 4,20 zł, jako że fakt jej poniesienia w tej właśnie wysokości nie został przez pełnomocnika udokumentowany.
Orzeczenie niniejsze wydano na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 P.p.s.a. oraz § 19, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia.