Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 115/18
Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Skarżący Z.K. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w ½ części, wskazując na niemożność ich poniesienia w całości z uwagi na postępująca nieuleczalną chorobę i duże wydatki z tym związane oraz wydatki na utrzymanie domu. Skarżący wymienił ponoszone koszty eksploatacyjne domu oraz wydatki związane z ochroną zdrowia, w tym koszty za leki, środki higieniczne, opłaty za dojazdy na terapię. Wyjaśnił, że wraz z żoną zmuszeni byli zaciągnąć pożyczkę (4000 zł) na wymianę zupełnie zniszczonych okien. Zadeklarował, że utrzymują się z żoną z emerytur w wysokości 1863,18 zł i 1613,56 zł, przy czym ww. wydatki pochłaniają praktycznie całe świadczenia. Jest współwłaścicielem domu o pow. 110 m² oraz nieruchomości rolnej o pow. 1,46 ha nieużytkowanej rolniczo
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Z mającego zastosowanie w sprawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wynika obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie o jaki wnioskowano, tj. w zakresie częściowym, poprzez wykazanie, że Skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, m.in. poprzez skonkretyzowanie w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji, a nawet zobrazowania sytuacji materialnej za pomocą odpowiednich dokumentów, tak by prawidłowo zakwalifikować stan faktyczny do regulacji warunkujących przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Skarżący powołał się na poważne dolegliwości zdrowotne, żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia w połowie od kosztów sądowych i to żądanie zostało uwzględnione. Niezbędne wydatki na ochronę zdrowia są usprawiedliwione i korzystają z pierwszeństwa przed innymi. Zakres zwolnienia podyktowany został nie tylko samym żądaniem skarżącego, ale również tym, że na partycypowanie w kosztach pozwala wysokość pobieranych świadczeń i struktura oświadczonych wydatków, bowiem niektóre z nich choć ujęte w skali miesiąca uiszczane są w innych cyklach (jednorazowo, dwu, trzykrotnie w roku), np. ubezpieczenia domu, zobowiązanie pieniężne z tytułu podatków gruntowych, zakup opału. Wyjaśnić należy w tej sprawie, że Skarżący wraz z żoną (która również została zwolniona w połowie od kosztów sądowych) i córką są współskarżącymi. Zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (§ 1), z tym że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne podlega jednej opłacie - § 2. Przepis § 2 art. 214 P.p.s.a. ma zastosowanie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas gdy uprawnienia lub obowiązki dwóch (kilku) osób związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, np. w przypadku wspólnych uprawnień i obowiązków współwłaścicieli nieruchomości, którzy wywodzą swój interes prawny z prawa własności nieruchomości.
Opłata sądowa obciąża wówczas skarżących solidarnie. Skarżący - zobowiązani solidarnie- mogą uiścić stosowny wpis razem albo wpłaty takiej może dokonać (w całości) jedna osoba. Uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych z obowiązku uiszczenia tej należności. Zatem Skarżący może podjąć próbę porozumienia w tej sprawie z drugą skarżącą – córką, by wspólnie wywiązać się z nałożonego obowiązku uiszczenia opłaty sądowej lub ewentualnie innych przyszłych kosztów, o ile wystąpią (na marginesie należy dodać, że w sprawie uiszczono kwotę 250 zł tytułem wpisu, zaś sprawa może zostać rozpoznana, gdy choć jedna z osób skarżących w tej sprawie wywiąże się z obowiązku uiszczenia należnego wpisu od skargi, inicjując rozpoznanie skargi przez Sąd)
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.