Uzasadnienie
K. D. w piśmie procesowym z dnia 28 kwietnia 2008r., skierował do Sądu żądanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Wniosek K. D. dotyczy sprawy o sygn. akt II SA/Rz 1150/06. Sprawa ta została zakończona przez WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 27 lutego 2008r. o sygn. II SA/Rz 1150/06. W chwili składania wniosku o przyznanie prawa pomocy przez K. D. wskazany wyżej wyrok WSA nie był prawomocny.
Skarżący K. D.swoje żądanie o przyznanie prawa pomocy uzasadnił ciężką sytuacją majątkową i zdrowotną. Rodzina skarżącego składa się z dwóch osób tj. K. D. oraz jego żony W. D.. Osoby te utrzymują się z miesięcznych dochodów w łącznej wysokości 2112,44 zł brutto. Posiadają dom o pow. 65m² oraz nieruchomość rolną o pow. 0,6 ha. Oprócz tego majątku rodzina nie posiada przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Skarżący oraz jego żona cierpią na poważne choroby.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek K. D. dotyczy dwóch instytucji składających się na prawo pomocy tj. zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia adwokata. Ustalając takie granice żądania strona powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie całkowitym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego w tym kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata).
Według treści wniosku skarżący oraz jego żona znajdują się w podeszłym wieku. K. D.liczy 83 lata, natomiast jego żona W. - 79 lat. Stan zdrowia współmałżonków jest bardzo ciężki, wymaga leczenia szpitalnego, a to wiążę się z koniecznością zakupu drogich lekarstw oraz kosztami pielęgnacji. Kwota 2’112 zł. brutto, którą uzyskuje rodzina skarżącego musi wystarczyć nie tylko na pokrycie tych wydatków ale również zakup żywności czy opłat za utrzymanie lokalu mieszkalnego. Tego rodzaju wydatki przy aktualnym poziomie cen i opłat stanowią znaczącą część uzyskiwanych przez skarżącego przychodów. Otrzymywane środki mogą zostać przeznaczone jedynie na skromne utrzymanie. Dlatego też, dochodów rodziny oraz pozostałych składników majątku skarżącego nie można uznać za wystarczające do uiszczenia kosztów niniejszego postępowania. Ten sam wniosek wypada odnieść do opłat i wydatków sądowych (np. wpis od skargi kasacyjnej). Odmowa przyznania prawa pomocy w opisanej przez wnioskodawcę sytuacji życiowej i dochodowej naruszałaby prawo skarżącego do sądu.
Do pozytywnego dla K. D. rozstrzygnięcia zobowiązuje powołane wyżej unormowanie art. 246 § 1 pkt 1 p.s.a. Zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych powoduje w szczególności ten skutek, że skarżący w granicach sprawy o sygn. akt II SA/Rz 1150/06, nie może zostać zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego, opłat kancelaryjnych oraz zwrotu wydatków. Natomiast koszty wynagrodzenia adwokackiego zostaną pokryte ze środków budżetowych WSA w Rzeszowie.
Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w całości w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.