Uzasadnienie
Zarządzeniem z 23 października 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniesionej skargi poprzez wskazanie przedmiotu zaskarżenia, oznaczenie organu, którego skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W piśmie z dnia skarżąca wyraziła przekonanie, że ktoś pobiera jej imieniem świadczenia z pomocy społecznej. Nie wskazała jednak, choćby pośrednio, jakiego rodzaju przejaw aktywności organu administracji uczyniła przedmiotem zaskarżenia oraz nie wskazała naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W świetle powyższej regulacji, skarżący obowiązany jest więc podać w skardze zarówno informacje umożliwiające identyfikację zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, jak i wskazać przyczyny uzasadniające – według jego oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wskazała w skardze zarówno przedmiotu zaskarżenia, skarżonego organu, jak i naruszenia prawa lub interesu prawnego, który w jej ocenie uzasadnia wniesienie skargi, stąd obowiązkiem Sądu było wystosowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zarządzenie to doręczono skarżącej w dniu 24 października 2018 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu był 31 października 2018 r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.
Sąd jest bowiem związany przedmiotem zaskarżenia wskazanym przez stronę skarżącą, gdyż stosownie do art. 134 § 1 Ppsa, co do zasady rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że po stronie sądu brak jest uprawnień do samodzielnego ustalania przedmiotu zaskarżenia, a tym samym niejako "odczytywania" woli strony skarżącej, jeżeli nie wskazała ona dość precyzyjnie przedmiotu zaskarżenia lub wskazany przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądów administracyjnych.