Uzasadnienie
J. P. (l.
72) dołączonym do skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF zwróciła się o przyznanie jej zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazała, że jedynym źródłem utrzymania jest dla niej emerytura, z której ponosi koszty utrzymania domu, zakupu leków, wyżywienia, odzieży oraz dojazdów.
Wg udzielonych informacji:
- - skarżąca prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe,
- - jako majątek wykazała dom o pow. 57 m² wraz z działką na której jest posadowiony (o pow. 294 m²),
- - wysokość pobieranej przez nią emerytury to 1173 zł. miesięcznie netto,
- - na ponoszone przez nią w skali miesiąca wydatki składają się: opłaty za energię elektryczną i gaz (ok. 78 i 43 zł.), telefon – 27 zł., ryczałt za centralne ogrzewanie (70 zł., w okresie zimowym opłaty wzrastają do ok. 400 zł.), zakup leków 200-300 zł., żywności – ok. 600 zł., środków czystości – 100 zł., odzieży – ok. 50 zł. Podatek od nieruchomości wynosi 125 zł. rocznie.
Rozpatrując złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a.
Stosownie do powyższego, o przyznaniu prawa pomocy decyduje przede wszystkim ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana na postawie udzielonych informacji dot. sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków jej oraz pozostałych osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są).
Wysokość deklarowanych i następnie wykazanych odcinkiem przekazu pocztowego dochodów J. P. wynosi 1173 zł. netto miesięcznie. Ponoszone z nich wydatki dotyczą zaspokajania jej podstawowych, bieżących potrzeb życiowych związanych z utrzymaniem siebie i mieszkania oraz leczeniem. Nie nasuwa przy tym wątpliwości wysokość ich poszczególnych składników, jako adekwatnych do kosztów utrzymania 1 osoby, niewątpliwie wyższych niż w przypadku gdy z racji prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego partycypuje w nich większa ilość osób (wydatki na energię elektryczną, ogrzewanie i telefon zostały wykazane dowodami wpłat i fakturami). Mimo że suma wszystkich wydatków skarżącej w ich maksymalnej wysokości przenosi wysokość pobieranego przez nią świadczenia emerytalnego, należy przyjąć, że wynika to z wykazanych zwiększonych opłat za ogrzewanie w okresie zimowym, rekompensowanych kilkakrotnie mniejszym z tego tytułu ryczałtem w okresie letnim i czynionymi wtedy oszczędnościami.
Zapewne one także pozwoliły skarżącej na ustanowienie w sprawie objętej skargą pełnomocnika w osobie adwokata, co z racji możliwości ubiegania się o ustanowienie zastępcy prawnego w ramach prawa pomocy również wzięto pod uwagę analizując przesłanki przyznawania tego prawa i jego wnioskowany do przyznania zakres.
W związku z powyższym należy stwierdzić obiektywny brak możliwości wywiązania się przez J. P. z obowiązku poniesienia związanych ze skargą kosztów sądowych. Wśród wymienionych wydatków nie ma bowiem takich, których zaniechanie lub istotne ograniczenie w krótkim okresie czasu byłoby możliwe, pozwalając wnioskodawczyni w ten sposób bez uszczerbku dla swojego koniecznego na wygospodarowanie funduszy celem opłacenia wpisu od skargi (jego uiszczenie warunkuje nadanie jej dalszego biegu i merytoryczne rozpoznanie) oraz pozostałych kosztów sądowych, które ewentualnie mogą ją obciążyć w tej sprawie w przyszłości. Brak jest przy tym uzasadnionych przesłanek mogących świadczyć, że w bliskiej perspektywie czasowej sytuacja finansowa skarżącej może ulec znaczącej poprawie, co mogłoby uzasadniać jedynie częściowe uwzględnienie jej wniosku.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.