Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 1157/18
Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika adwokata lub radcy prawnego argumentując, że jest w trudnej sytuacji materialnej i osobistej, która nie pozwala jej na pokrycie opłat sądowych i pomoc prawną. Posiada schorzenia neurologiczne i narządów ruchu, mieszka na wsi, nie ma samochodu, a tym samym utrudniony dojazd. Jest osobą samotną o niskiej emeryturze, z której musi się utrzymać samodzielnie. Skarżąca jako majątek zadeklarowała ½ udziału w domu o pow. 78 m² z lat 70-tych XX wieku i las o pow. 0,14ha. Podała, że jej emerytura wynosi 1.010,891 zł. Opłaca gaz, wodę, prąd, ogrzewanie domu, jego ubezpieczenie, naprawy, konieczne lekarstwa. Z powodu swoich schorzeń ma problem z poruszaniem się i dojazdem. Załączyła zaświadczenie o wysokości emerytury oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Instytucja prawa pomocy uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., obejmuje zwolnienie strony postępowania sądowoadministracyjnego od kosztów sądowych oraz możliwość ustanowienia zawodowego pełnomocnika, m.in. adwokata i uzależniona jest od spełnienia przez wnioskodawcę zawartych w przepisach przesłanek do jej przyznania; w przypadku wnioskowania o prawo pomocy w zakresie całkowitym – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie – strona winna wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i nie ma żadnych obiektywnych możliwości na zdobycie środków z przeznaczeniem na prowadzenie postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1).
Analiza wniosku PPF i akt sprawy prowadzi do konkluzji, że skarżąca spełnia przesłanki do zastosowania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (adwokata). Z wyjaśnień i dodatkowych informacji wynika, że skarżąca choruje przewlekle, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zatem w całości samodzielnie musi zaspokajać własne potrzeby życiowe. Dochody skarżącej charakteryzują się regularnością wpływu, zabezpieczają stałe wydatki, ale nie są wysokie i poniesienie kosztów sądowych z pewnością wywołałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącej.
Z kolei wnioskowana pomoc prawna w postaci pełnomocnika z urzędu jest uzasadniona zarówno z powodu sytuacji materialnej skarżącej, ale również zdrowotnej. Z powodu stanu zdrowia, co zostało udokumentowane mogłaby mieć trudności z prowadzeniem sprawy przed sądem administracyjnym.
Podsumowując należy stwierdzić, że skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.