Uzasadnienie
W dniu 29 listopada 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga W. W. na decyzję z dnia [...] października 2006 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego.
W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wezwano skarżącego o uzupełnienie braków pisma procesowego poprzez nadesłanie jego 3 odpisów oraz uiszczenie należnego wpisu w wysokości 500 zł., by odpowiadało wymogom skargi, wyznaczając mu w tym celu ustawowy termin 7 dni oraz pouczając o skutkach jego niewykonania.
Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Również nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie powoduje skutek w postaci odrzucenia skargi.
Skarżący wprawdzie powyższego wezwania nie odebrał, ale wobec jego nieobecności w miejscu zamieszkania i braku w aktach sprawy informacji o jego zmianie prawidłowo dokonano dwukrotnej awizacji przesyłki, po czym pozostawiono ją w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 30 stycznia 2007 r. Zajętego stanowiska nie podważa fakt, iż adres na który dokonywano doręczeń, a który widniał w skardze nie pokrywał się z adresem z koperty, w której nadano skargę. Adres ze skargi to ul. K. [...], adres z koperty to ul. K. [...].
Zgodnie bowiem z art. 49 § 2 P.p.s.a. gdy pismo strony (skarga) jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń. W świetle powyższego Sad przyjął, iż prawidłowym jest adres wskazany właśnie w skardze tj. ul. K. [...], tym bardziej, że adres ten został zapisany komputerowo a więc w sposób eliminujący błąd przy jego rozczytywaniu.
W świetle powyższego należało przyjąć, iż od dnia 30 stycznia 2007 r. zaczął biec termin do uzupełnienia braków, który upłynął bezskutecznie w dniu 6 lutego 2007 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę działając przy tym na zasadzie art. 58 §1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a