Uzasadnienie
W dniu 24 lipca 2021 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga B. Sp. z o. o. z siedzibą w [....] (skarżąca Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia.
Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2021 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą Spółkę do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniesionej skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS) – pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone skarżącej Spółce na wskazany w skardze adres w dniu 2 sierpnia 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka mimo wskazania, o uzupełnienie jakich braków formalnych skargi się ją wzywa oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania wezwania, nie uczyniła zadość wezwaniu w wyznaczonym terminie.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zobligowany był orzec jak w pkt I postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II postanowienia).