Uzasadnienie
S. R. po doręczeniu jej uzasadnienia wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt j.w. oddalającego wniesioną przez nią skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2012 r. Nr [...], wskazując na zamiar wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej i obowiązujący przy jej sporządzaniu przymus adwokacko – radcowski, wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF zwróciła się o ustanowienie adwokata.
Wg zawartego w tym wniosku oświadczenia, jest osobą starszą, schorowaną i przy dochodach z pobieranej emerytury w wysokości 830 zł. netto nie jest w stanie bez koniecznego uszczerbku na utrzymaniu ponieść związanych z tym kosztów.
Prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, zamieszkując w domu o pow. 80 m²; oprócz niego i nieruchomości rolnej o pow. 24 arów nie wykazała posiadania żadnych innych wartościowych składników majątkowych.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Wniosek S. R. o ustanowienie adwokata dotyczy przyznania jej częściowego prawa pomocy, czego niezbędnym warunkiem jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Dokonana na podstawie powyższych informacji ocena całokształtu sytuacji materialnej i możliwości płatniczych skarżącej wskazuje, że przesłanka ta została przez nią spełniona. Skromny stan majątkowy oraz relatywnie niskie dochody nie pozostawiają w jej przypadku praktycznie żadnych wątpliwości, że nie będzie ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika z wyboru we własnym zakresie. Mimo braku kwotowego określenia ponoszonych przez nią wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem siebie i domu, w tym przeznaczanych przede wszystkim na zakup żywności, opłaty oraz leczenie, zasady doświadczenia życiowego wskazują, że przy wykazanym poziomie dochodów wygospodarowanie w krótkim okresie czasu dodatkowych środków finansowych może być znacząco utrudnione lub wręcz niemożliwe bez narażania się na brak możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Dodatkowym argumentem potwierdzającym w przypadku wnioskodawczyni prawidłowość takiego rozumowania jest ciążący i realizowany przez nią obowiązek ponoszenia związanych ze swoim udziałem w sprawie kosztów sądowych, znajdujący odzwierciedlenie m.in. w fakcie opłacenia wpisu od skargi (200 zł.) oraz opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (100 zł.); z tytułu ewentualnego wniesienia skargi kasacyjnej będzie ona jeszcze zobowiązana do opłacenia związanego z tym wpisu w wysokości 100 zł.
Powyższe uzasadnia pozytywne ustosunkowanie się do jej wniosku o ustanowienie adwokata, którego w opisanej sytuacji nie byłaby w stanie ustanowić własnym staraniem, a czego jedynym wyznacznikiem są posiadane przez nią możliwości finansowe. Pozostaje to w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.