Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 16 września 2014 r. Z.S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. II SA/Rz 1171/14 Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od wpisu od skargi w 1/2 części.
Kolejnym wnioskiem z dnia 2 maja 2015 r. Z.S. ponownie zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazała, że ustanowienie zawodowego pełnomocnika jest konieczne celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku i jako osoba znajdująca się w trudnej sytuacji materialno – bytowej winna wnioskowaną pomoc otrzymać.
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy w żądanym zakresie. Z zachowaniem ustawowego terminu skarżąca wniosła sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarżąca występując z ponownym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata domaga się w istocie zmiany prawomocnego postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 27 listopada 2014 r. Wobec powyższego złożony wniosek podlega rozpoznaniu w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), stanowiącym że postanowienia nie kończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Przesłanką modyfikacji orzeczenia na podstawie powyższego przepisu jest zmiana okoliczności sprawy, przez które przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy należy rozumieć dane dotyczące sytuacji rodzinnej, stanu majątkowego i dochodów wnioskującego o takie wsparcie. Te bowiem są decydujące w kontekście przyznania prawa pomocy. Chodzi więc o zmianę w zakresie okoliczności, w oparciu o które wydano poprzednie orzeczenie. Musi być ona przy tym na tyle istotna, aby uzasadniała modyfikację tego orzeczenia.
Zaznaczyć należy, że skarżąca ubiegając się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata domaga się zgodnie z art. 245 § 2 Ppsa przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zdaniem Sądu analiza wniosku skarżącej nie pozwala na przyjęcie, że wykazała on niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W opisywanej sprawie nie zachodzą zatem okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia dnia 27 listopada 2014 r. i przyznaniem Z.S. prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie. Pomimo bowiem jasnych i czytelnych wezwań referendarza sądowego oraz Sądu, wystosowanych zarówno przy rozpoznawaniu wniosku poprzednio złożonego przez skarżącą, jak i wniosku złożonego obecnie, wnioskodawczyni konsekwentnie odmawia wyjawienia wysokości osiąganych przez nią dochodów. Koncentrując się na licznych wydatkach nie podaje lub zbywa ogólnikowymi twierdzeniami pytania dotyczące osiąganych przez nią przychodów z tytułu posiadanego gospodarstwa rolnego oraz podania w jakiej formie i w jakiej wysokości otrzymuje wsparcie z pomocy społecznej. W tej sytuacji Sąd nie był w stanie dokonać oceny zasadności złożonego wniosku, gdyż skarżąca nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości swojej sytuacji materialno – bytowej.
Mając na względzie powyższe, orzekając na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.