Uzasadnienie
Przedmiotem skargi R. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest postanowienie Wojewody z [...] lipca 2014 r. nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 9 października 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF, wezwanie należało wykonać w terminie 7 dni licząc o dnia jego doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Wezwanie zostało wysłane skarżącemu listem poleconym na podany przez niego adres: skrytka pocztowa [...]. Ponieważ przesyłka zawierająca wezwanie nie została odebrana przez skarżącego, dlatego została ona awizowana w dniu 13 października 2014 r., a zawiadomienie o tym zostało złożone we wskazanej przez skarżącego skrytce pocztowej.
Mimo ponownego awizowania przesyłki w dniu 21 października 2014 r., nie została ona także podjęta w terminie 14 dniowym, liczonym od dnia pierwszego zawiadomienia, co wywołało zastępczy skutek doręczenia z upływem ostatniego dnia tego okresu tj. 27 października 2014 r. (zwrócone do tutejszego sądu wezwanie w aktach sądowych).
W związku z powyższym referendarz sądowy zarządzeniem z 13 listopada 2014 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Od tego zarządzenia skarżący złożył sprzeciw, podnosząc, że nie otrzymał wezwania Sądu z 9 października 2014 r. do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. Nadto wniósł o przyznanie obrońcy z urzędu i zwolnienie z kosztów sądowych, wskazując na swoją sytuację finansową.
Pismami z 12 stycznia oraz 30 stycznia 2015 r. Sąd zwracał się do Urzędu Pocztowego [...], wskazując, że w dniu 9 października 2014 r. Sąd skierował do R. B. przesyłkę zawierającą list polecony za potwierdzeniem odbioru na adres: skrytka pocztowa [...]. Sąd zwracał się do Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie, czy w podanej przez R. B. skrytce pocztowej - pozostawiono zawiadomienie dla adresata o nadejściu ww. przesyłki z Sądu (tj. wezwania z 9 października 2014 r. do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF) i możliwości jego odbioru w placówce pocztowej.
W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Pocztowego w dniu 4 lutego 2015 r. nadał w Urzędzie Pocztowym - pismo Sądu z 30 stycznia 2015 r., na którym z drugiej strony tego wezwania poinformował, że przesyłkę zawierającą ww. wezwanie Sądu z 9 października 2014 r. awizowano 13 października 2014 r., powtórnie awizowano 21 października 2014 r., zwrot nie podjęto w terminie 29 października 2014 r. Nadto poinformowano, że każdorazowo doręczane są zawiadomienia o awizowaniu przesyłek, jak również zawiadomienia powtórne za pośrednictwem skrytki pocztowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Z treści art. 252 § 2 P.p.s.a. wynika, że wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast art. 257 P.p.s.a. stanowi, że wniosek o prawo pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a., Art.
73. § 1. _@KON@_w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.
_@POCZ@__@KON@_Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.).
_@POCZ@__@KON@_W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.).
_@KON@_Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.),
R. B. w skardze podał jako adres do korespondencji numer skrytki pocztowej. Dopuszczalność tak sprecyzowanego adresu nie budzi wątpliwości Sądu, skoro strona wnosząca podanie jest dysponentem treści pisma, to nie można jej odmówić prawa do tak określonego adresu (por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2012 r., sygn. I OSK 2540/12).
W związku z tym wezwanie Sądu o nadesłanie wniosku na formularzu PPF zostało wysłane na wskazany przez skarżącego adres skrytki pocztowej. Wyjaśnienia wymaga, że w art. 73 § 2 P.p.s.a. określono możliwość pozostawienia zawiadomienia o niemożności doręczenia w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. W związku z tym należy uznać, że dopuszczalne jest dokonywanie doręczeń przesyłek na adres skrytki pocztowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 259).
Przesyłka zawierająca wezwanie Sądu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF (wezwanie z 9 października 2014 r.) była dwukrotnie awizowania, a zawiadomienie o tym zostało złożone we wskazanej przez skarżącego skrytce pocztowej (co potwierdził Naczelnik Urzędu Pocztowego - [...]). Mimo to ww. przesyłka - nie została odebrana przez skarżącego i została zwrócona do Sądu. Kierując się zatem treścią art. 73 § 4 P.p.s.a. należy stwierdzić, że ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 27 października 2014 r. W konsekwencji od tego dnia zaczął biec 7-dniowy termin na uzupełnienie opisanego braku, który upłynął z dniem 3 listopada 2014 r.
Ponieważ skarżący w zakreślonym terminie, nie wykonał ww. zarządzenia, dlatego Sąd postanowił pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 w związku z art. 260 P.p.s.a.