Uzasadnienie
Skarżący T. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Wniosek ten złożono do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 118/13, dotyczącej skargi wyżej wymienionego na decyzję Wojewody [...] wydaną w sprawie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych. Należy zauważyć, iż sprawa o sygn. II SA/Rz 118/13 nie została zakończona przed WSA. Wniesienie skargi sądowoadministracyjnej skutkuje na chwilę obecną dla wnioskodawcy obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł.
Sytuacja majątkowa strony została w całości przedstawiona w treści skargi oraz urzędowego formularza PPF. Wobec tego istnieją podstawy do rozpoznania żądania bez potrzeby prowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Z treści złożonego wniosku PPF wynika, że T. S. prowadzi w D. wraz żoną, córką, zięciem oraz dwójką wnuków pięcioosobowe gospodarstwo domowe. Rodzina zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 120 m². Córka jest osobą bezrobotną; opiekuje się dwójką małoletnich dzieci. Wymieniona z tytułu bezrobocia nie pobiera zasiłku. Rodzina utrzymuje się wyłącznie z emerytur otrzymywanych przez T. S. oraz G. S. w łącznej kwocie 3000 zł. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że skarżący oraz jego żona są osobami starszymi i w podeszłym wieku, utrzymują dom wybudowany jeszcze w latach siedemdziesiątych. Koszty utrzymania pochłaniają znaczne koszty na przygotowanie bieżącej wody oraz ogrzewania domu. Ponieważ działalność gospodarcza zięcia przynosi straty, skarżący oraz jego żona muszą utrzymywać całą sześcioosobową rodzinę.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., nr 270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się osoba wnioskująca o prawo pomocy, koszty sądowe są stosunkowo znaczne gdyż obejmują wpis sądowy w wysokości 500 zł. Nie sposób pominąć, że oprócz tej kwoty strona może na kolejnych etapach zostać zobowiązana do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA.
Skarżący nie posiada zasobów majątkowych dających szanse na uiszczenie wyżej wskazanej kwoty wpisu sądowego jak i pozostałych ciężarów finansowych (opłat i wydatków sądowych) prowadzonej sprawy. O zniesieniu kosztów sądowych zadecydował podeszły wiek skarżącego oraz jego żony, a także fakt utrzymywania z uzyskiwanych emerytur dzieci i wnucząt. Koszty utrzymania licznej rodziny są na tyle znaczne, że kwota osiąganych dochodów 3000 zł, nie jest wystarczająca na tyle aby zachować minimum socjalne oraz ponieść opłaty i wydatki sądowe. Wystarczy zauważyć, że wpis sądowy w kwocie 500 zł stanowi 1/6 kwoty brutto osiąganych dochodów. Jego pokrycie musiałoby się wiązać z ograniczeniem lub rezygnacja z zakupu dóbr i usług o znaczeniu podstawowym dla rodziny skarżącego. Wysokie koszty życia wynikają dla rodziny z aktualnej pory roku, która generuje wydatki na zakup opału, odzieży, lekarstw zwłaszcza dla małoletnich członków wspólnoty rodzinnej. Dlatego istnieją podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie instytucji prawa pomocy w zakresie częściowym.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w drodze zastosowania art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.