Uzasadnienie
Wyrokiem z 20 marca 2012 r. tut. Sąd oddalił skargę Z.K. i R.K. na postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] z [..] września 2011 r. nr [..]. Sporządzone na wniosek skarżących uzasadnienie wraz z odpisem orzeczenia doręczono im dnia 4 kwietnia 2012 r.
Dnia 2 maja 2012 r. skarżący skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie pismo nazwane przez nich "odwołaniem" od wyroku WSA w Rzeszowie z 20 marca 2012 r. Sąd ten za pismem z dnia 17 maja 2012 r. (data nadania pocztowego – 18 maja 2012 r.) przekazał je następnie do tut. Sądu. Składając wyjaśnienie na wezwanie Sądu skarżący sprecyzowali, że pismo to stanowi skargę kasacyjną i proszą o skierowanie jej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismo to omyłkowo skierowali do WSA w Warszawie, ponieważ do doręczonego im odpisu wyroku z uzasadnieniem nie doręczono im pouczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Z przepisów art. 173 § 1 i art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270, dalej zwana "P.p.s.a.") wynika, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym pismem procesowym. Przepis art. 175 § 1 P.p.s.a wymaga, aby została ona sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, jeżeli nie jest sporządzana przez osoby wymienione w przepisach art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nieuprawnioną stanowi nieusuwalny brak formalny uniemożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu. Niezależnie od tego zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi z kolei, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżących pochodzi od osób nieuprawnionych, w rozumieniu art. 175 § 1 - § 3 P.p.s.a. Ponadto została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Skarżący skierowali ją bowiem w dniu 2 maja 2012 r. do WSA w Warszawie, podczas gdy należało ją wnieść prawidłowo za pośrednictwem WSA w Rzeszowie. Skoro zatem WSA w Warszawie z zachowaniem właściwości przekazał pismo procesowe skarżących, które ostatecznie okazało się skargą kasacyjną, do WSA w Rzeszowie to za datę jej wniesienia należy uznać dzień jej nadania przez wymieniony Sąd w placówce pocztowej. Nastąpiło to jednak po upływie przepisanego terminu, skoro odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącym dnia 4 kwietnia 2012 r., a nadanie nosi datę 18 maja 2012 r.
Z podanych względów skarga kasacyjna, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i art. 177 § 1 P.p.s.a., podlega odrzuceniu.