Uzasadnienie
J. P. w terminie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. od wniesionej skargi, wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym formularzu PPF wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wg uzasadnienia wniosku i zawartego w nim oświadczenia, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Źródło ich utrzymania stanowi prowadzone przez niego gospodarstwo rolne o pow. 5,83 ha oraz pobierana przez żonę renta socjalna w wysokości 500 zł. (skarżący jest ubezpieczony w KRUS). Wydatki związane z utrzymaniem domu o pow. 180 m² (opłaty za energię elektryczną, wodę, zakup opału) i leczeniem wynoszą odpowiednio ok. 450 i 180 zł. miesięcznie, pozostałe środki przeznaczają na swoje utrzymanie.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie w przypadku osoby fizycznej uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
O przyznaniu prawa pomocy w powyższym zakresie decyduje więc ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana z uwzględnieniem sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są).
W kontekście powyższego wniosek skarżącego jawi się jako uzasadniony.
Wg dokonanej oceny, deklarowane przez niego dochody w wysokości 500 zł. miesięcznie wraz z ewentualnymi pożytkami i dochodami z gospodarstwa rolnego pozwalają na zaspokojenie wyłącznie najważniejszych potrzeb życiowych jego i żony, a tym samym nie stwarzają możliwości wygospodarowania - bez uszczerbku dla ich koniecznego utrzymania - środków na pokrycie kosztów sądowych, w tym związanego z wniesieniem skargi wpisu (100 zł.), którego opłacenie warunkuje merytoryczne jej rozpoznanie.
Ponoszone wydatki, zarówno te wyszczególnione kwotowo we wniosku, tj. na utrzymanie domu i leczenie, jak i inne niewątpliwie występujące (na zakup żywności, odzieży, środków czystości, składki KRUS itp.) stanowią do tego na tyle istotne i znaczące obciążenie finansowe, że nie pozwolą skarżącemu także na częściowe partycypowanie w kosztach sądowych.
Brak jest jednocześnie uzasadnionych przesłanek mogących świadczyć o tym, że w najbliższym czasie sytuacja finansowa skarżącego może ulec poprawie w stopniu uzasadniającym podjęcie względem jego osoby innego rozstrzygnięcia.
Stosownie do powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.