Uzasadnienie
Przedmiotem skargi S. K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwane dalej SKO lub Kolegium) z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi.
Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] Prezydent Miasta [...] cofnął S. K. uprawnienia kategorii B, dokument nr [...], druk nr [...], wydane dnia 17 stycznia 2000 r. przez Prezydenta Miasta [...] – z powodu istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii B. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu Prezydent wskazał, że w dniu 17 kwietnia 2013 r. wpłynęło do Urzędu Miejskiego [...] Wydziału Komunikacji Transportu i Dróg orzeczenie lekarskie z dnia 21 marca 2013 r., nr [...] lekarza uprawnionego do badań kierowców z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] – stwierdzające istnienie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania przez S. K. pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. B z wyznaczoną datą ponownego badania – 21 lipca 2013 r. Na skutek wniesienia odwołania Instytut Medycyny Wsi [...] - ostatecznym orzeczeniem z dnia 28 maja 2013 r., nr [...] stwierdził istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi przez S. K., do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. B, bez wyznaczonej daty ponownego lub konkretnego badania. Orzeczenie to wpłynęło do Urzędu Miasta [...] w dniu 10 czerwca 2013 r. W związku z powyższym Prezydent Miasta [...] w dniu 14 czerwca 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kat. B prawa jazdy, wobec S. K. z powodu istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi.
S. K. wniósł odwołanie od tej decyzji nie zgadzając się z nią. Podniósł, że rozstrzygniecie to dyskryminuje go z powodów zdrowotnych, a żadne z badań, które przeszedł nie wykazało jego niepełnosprawności.
SKO decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w całości. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że Komendant Miejski Policji [...] w dniu 26 lutego 2007 r. skierował S. K. na badania lekarskie z powodu kierowania w dniu 19 lutego 2007 r. pojazdem marki Fiat 126 p o nr rej. [...] w stanie nietrzeźwości (skierowanie nr [...]) opisało i wskazało, że zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami – Starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego o istnieniu przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Kolegium wyjaśniło, że z treści ww. przepisu wynika, że decyzja w sprawie cofnięcia uprawnień nie jest decyzją uznaniową. Starosta po stwierdzeniu na podstawie orzeczenia, że istnieją przeciwskazania do kreowania pojazdem jest obwiązany do cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. Kolegium stwierdziło, że decyzja Prezydenta jest zgodna z prawem i ustalonym stanem faktycznym.
S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję SKO nie zgadzając się z nią. Podniósł, że w pierwszym orzeczeniu lekarz orzecznik wyznaczając kolejny termin badań, widział dla niego szanse na uzyskanie prawa jazdy, to nagle po krótkim czasie, w sytuacji gdy jego stan się nie pogorszył, kolejny lekarz orzecznik, stwierdził, że jego stan zdrowia nie pozwala mu na prowadzenie pojazdów bezterminowo, co więcej nie ulegnie już nigdy poprawie. Podobnie jak w odwołaniu przedstawił, że jego stan zdrowia pozwala mu aktywnie uczestniczyć w życiu codziennym. Natomiast zaskarżona decyzja dyskryminuje go z powodu przebytej operacji, gdyż żadne z badań które przeszedł nie wykazały u niego niepełnosprawności lub nieporadności. Nadto podniósł, że organy nie zweryfikowały jego umiejętności, a przede wszystkim sprawności w kierowaniu pojazdami.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Referendarz sądowy WSA postanowieniem z dnia 17 stycznia 2014 r. zwolnił skarżącego od kosztów sadowych w ½ części, w pozostałej części odmówił przyznania zwolnienia.
Postanowieniem z dnia 3 lutego 2014 r. WSA zwolnił skarżącego od wpisu od skargi w ¾ części, w pozostałej części odmówił przyznania zwolnienia. Postanowienie to stało się prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Skarga jest uzasadniona.
Uszło uwadze organów orzekających w sprawie, że ostateczna decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. [...] o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi ABC do czasu przedłożenia orzeczenia lekarskiego stwierdzającego istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi nie została wyeliminowana z obrotu. Nie wydano także decyzji o przywróceniu uprawnień odebranych powyższą decyzją.
Poddanie się przez skarżącego opisanym w decyzji z [...].04.2007 r. badaniom, skutkowało nadesłaniem do Starosty [...] orzeczenia lekarskiego nr [...] WOMP i orzeczenia lekarskiego nr [...] Instytutu Medycyny Wsi z dnia 28.05.2013 r. Uzyskanie powyższej informacji w okolicznościach sprawy obligowało organy administracji do wszczęcia z urzędu postępowania na podstawie art. 103 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami w przedmiocie przywrócenia – odmowy przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. Ustała bowiem przyczyna ich cofnięcia w postaci niepoddania się badaniu lekarskiemu, przy jednoczesnym istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych w tym zakresie (art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami). Organy zaś wszczęły z urzędu postępowanie w przedmiocie cofnięcia uprawnień skarżącemu do kierowania pojazdami kat. B. Wszczęcie i prowadzenie postępowania w tym przedmiocie oraz orzekanie o cofnięciu uprawnień obarczone było istotną wadą – tj. naruszeniem art. 103 ust. 3 i art. 103 ust. 1 pkt 1 a ustawy o kierujących pojazdami.
Miało to oczywisty wpływ na wynik sprawy. Organy w ogóle nie badały przesłanek ewentualnego przywrócenia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B. Wypowiadanie się przez Sąd w tym przedmiocie, dokonanie jakichkolwiek ocen prawnych byłoby więc przedwczesne.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt II wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt III wyroku).
W ponownym postępowaniu organy przeprowadzą postępowanie stosownie do wskazówek zawartych w treści niniejszego uzasadnienia.