Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. WSA w Rzeszowie oddalił skargę Z. S. na decyzję SKO [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...]. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżąca zwróciła się o przyznanie pomocy prawnej "do złożenia apelacji", wskazując, że nie posiada na to środków.
W złożonym następnie w wyniku wezwania urzędowym formularzu PPF, obowiązującym w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoby fizyczne, jako zakres dochodzonego prawa pomocy wskazała zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniosła, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Z uwagi na przewlekłe choroby wymaga leczenia. Nie posiada żadnego stałego źródła dochodów. Oprócz domu i budynków gospodarczych co do których przysługuje jej prawo współwłasności w ½ części, jest właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 1,92 ha. Współwłaścicielką domu i zabudowań jest jej siostra, z którą jednak mimo zamieszkiwania nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Zdaniem wnioskodawczyni, jej warunki mieszkalne są bardzo złe, gdyż w wyniku powodzi w 2008 r. wszystkie budynki zostały zalane. Zagrzybienie jakie w efekcie tego się pojawiło, wymaga obecnie praktycznie stałego ogrzewania domu.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Ponieważ skarżąca z uwagi na przedmiot sprawy, tj. z zakresu pomocy i opieki społecznej, na podstawie art. 239 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, złożony przez nią wniosek podlega rozpoznaniu wyłącznie w części odnoszącej się do żądania ustanowienia adwokata i dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, warunkowanego wykazaniem braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy).
Głównym wyznacznikiem możliwości wywiązania się z ustawowego obowiązku poniesienia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy) jest więc sytuacja materialna osoby wnioskującej, związana z uzyskiwanymi dochodami i ponoszonymi wydatkami oraz posiadanymi wartościowymi składnikami majątkowymi.
Dokonana na podstawie w/w informacji ocena możliwości finansowych Z. S. wskazuje, że powołana przesłanka do przyznania prawa pomocy została przez nią spełniona. Z uwagi na wykazane okoliczności związane z wystąpieniem zdarzenia losowego w postaci powodzi, spowodowane tym straty oraz brak po stronie skarżącej stałego źródła dochodów, jej sytuację materialną należy ocenić jako bardzo trudną. Swoich niezbędnych potrzeb życiowych nie jest w stanie zaspokoić z posiadanej nieruchomości rolnej, mimo że jak wynika z akt administracyjnych sprawy, stanowi ona dla niej znaczące źródło zaopatrzenia w produkty żywnościowe. W zakresie zaspokajania innych niezbędnych potrzeb życiowych korzysta z systematycznego wsparcia rzeczowego i finansowego ośrodka pomocy społecznej. Ciążą na niej zaległości w opłacaniu składek w KRUS na kwotę ponad 10 tys. zł.
Z uwagi na stan zdrowia posiada orzeczenie o zaliczeniu do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności.
Sytuacja ta, wobec braku jakichkolwiek oszczędności oraz możliwości pozyskania środków finansowych, bez wątpienia nie pozwala skarżącej na poniesienie wydatków związanych z ustanowieniem zastępcy prawnego z wyboru. Przesądza to o uznaniu zasadności jej wniosku, co pozostaje w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania bez względu na sytuację materialną z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień (w tym kontroli instancyjnej wydanego w sprawie orzeczenia Sądu I instancji).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.