Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], którą wymierzono Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] karę pieniężną w wysokości 9 960 zł, za zajęcie bez zezwolenia zarządcy pasa drogowego drogi publicznej.
We wniesionej skardze Spółdzielnia zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając zgłoszone żądanie podała, że wniosek opiera "w szczególności" na okoliczności rozmowy Prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] z Dyrektorem Miejskiego Zarządu Dróg w [...], przeprowadzonej po przesłaniu akt organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Skarżąca podała, że podczas rzeczonej rozmowy Dyrektor MZD oświadczył, że "wniosek o wymierzenie kary pieniężnej zostanie cofnięty wobec braku wezwania do usunięcia reklamy". Tymczasem Kolegium rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym nie poinformowało stron, że sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne i nie zostanie przeprowadzona rozprawa, czym uniemożliwiło ugodowe załatwienie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd rozpoznaje wniosek nie badając jednak zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie - na skarżącą nałożono karę pieniężną, a decyzje wydane w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej na podstawie przedstawionej przez wnioskodawcę argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą dla niego wyniknąć z wykonania decyzji o uiszczeniu kary. Za okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa, nie sposób bowiem uznać ustnych uzgodnień dokonanych pomiędzy skarżącą a inną stroną postępowania administracyjnego, na okoliczność, cokolwiek to znaczy, "cofnięcia wniosku o ukaranie" podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej przez organ odwoławczy. Nie jest zrozumiałe, w kontekście przedstawionej przez skarżącą argumentacji, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dowodem potwierdzającym zaistnienie ustawowych przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa nie może być także bliżej niesprecyzowane twierdzeniem że wykonanie decyzji może narazić stronę skarżącą na "niepotrzebne straty".
Wobec zatem nieuprawdopodobnienia realizacji ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa orzeczono, jak w sentencji postanowienia.