Uzasadnienie
P. M., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "[...]" – zastępowany przez pełnomocnika adwokata Ł. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia wierzytelności w trybie ustawy z dnia 28 czerwca 2012 r. o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców, wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 891).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.), właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast stosownie do art. 59 § 1 P.p.s.a jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdził swoją niewłaściwość przekaże sprawę innemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, który to zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) jest centralnym organem administracji publicznej. Skarga dotyczy natomiast działalności ww. organu w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia wierzytelności w trybie ustawy z dnia 28 czerwca 2012 r. o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców, wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych.
Stwierdzić należy, że właściwym miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Na obszarze właściwości tego sądu ma bowiem siedzibę organ administracji publicznej, którego działanie zostało w sprawie zaskarżone.
Uwzględniając powyższe tut. Sąd uznał swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością, działając na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 P.p.s.a.