Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Dyrektor Zakładu Karnego w [...] zobowiązał skarżącego do zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania za okres od dnia 19 października 2010 r. do dnia 30 kwietnia 2012 r. w wysokości 4 595,31 zł. Rozstrzygniecie powyższe zostało utrzymane w mocy zaskarżoną decyzją Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r.
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając jednak w ogóle zgłoszonego żądania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) - dalej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd rozpoznając wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie - na skarżącego nałożono obowiązek zwrotu pobranego świadczenia pieniężnego, a decyzje wydane w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej na podstawie przedstawionej przez wnioskodawcę argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą dla niego wyniknąć z wykonania decyzji o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego. Nie przedstawiono bowiem żadnych danych lub dokumentów odnoszących się aktualnej sytuacji finansowej skarżącego, które pozwoliłyby zweryfikować, czy rzeczywiście nie jest on w stanie uiścić kwoty objętej zaskarżoną decyzją.
Wobec zatem braku chociażby próby uprawdopodobnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.