Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Z. G. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Skarżąca w terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1228/13 referendarz sądowy WSA w Rzeszowie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w powyższym zakresie.
Od tego postanowienia w dniu 4 lutego 2014 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym sprzeciw domagając się jego zmiany.
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2014 r. WSA odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowienie to stało się prawomocne.
Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2014 r. skarżąca została wezwana ponownie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych należnego od wniesionej skargi.
Wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone skarżącej w dniu 4 marca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 43 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uiściła wymaganej kwoty wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponieważ skarżąca nie zastosowała się do prawidłowo doręczonego wezwania i nie uiściła wymaganej kwoty wpisu sądowego, wniesiona skarga nie może być rozpoznawana i podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.