Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1241/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o nazwie Zahutyń-III w części obejmującej działkę [...] obr. Zahutyń (pkt I) oraz zasądził od Gminy Miejskiej Zagórz na rzecz K. Ł. kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II).
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – zwana dalej "P.p.s.a."/ sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15.04.1982r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155).
Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek błędu pisarskiego w wierszu 18 od góry sentencji powołanego wyżej wyroku z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1241/14 omyłkowo podano błędny numer działki tj. "[...]" zamiast prawidłowego "[...]".
Z akt sądowych i administracyjnych sprawy oraz uzasadnienia ww. wyroku jednoznacznie wynika, że K. Ł. domagał się stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Zagórzu z dnia 19 lipca 2014 r., nr XLVII/311/2013 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej działki nr [...] obr. Zahutyń, stanowiącej jego własność.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.